Dag 352: Ellen Welling (www.kvk.nl)


Kamer van koophandel

Vandaag is het Eerste Kerstdag, en heb ik een jarige gast-blogger.

Hallo Ellen,

Wat een leuk project. Ik was verrast door je tweet, maar ook direct nieuwsgierig. Ik heb een drukke baan, maar heb net al heel even op je blog gekeken. Ik zal je kort een aantal zaken mailen, maar bel me gerust als je nog vragen hebt.

Ik ben geboren op Eerste Kerstdag 1967. Alle Kerstkindjes van dat jaar werden die dag in de krant gezet. Bijzonder dus om 45 jaar later terecht te komen in een blog met naamgenoten. Van oude naar nieuwe media 😉

Mijn moeder overleed helaas veel te jong, ik was pas 13, maar het heeft me ook gevormd. Ik was al vroeg zelfstandig, vertrok in 1991, op mijn 23e, naar Nieuw Zeeland met mijn toenmalige partner. Ik heb daar bijna drie jaar gewoond en gewerkt als promotie coördinator voor een groot sport en recreatie complex QEII Park. Helaas is het park verwoest door de aardbeving van vorig jaar in Christchurch.

Toen ik 1994 terug kwam naar Nederland ben ik gaan werken in een van de autobedrijven van mijn vader. De bedoeling was tijdelijk maar ik heb uiteindelijk 12 jaar het Hyundai dealerschap met heel veel plezier gerund. Ik deed alles: van inkoop, verkoop, administratie tot aannemen (en soms ook ontslaan) van personeel.

In 2005 heb ik het roer omgegooid, zowel zakelijk als privé. 30 december 2005 ben ik verhuisd naar Venlo om op 2 januari aan de slag te gaan als manager Wetsuitvoering en Voorlichting. In 2008 ben ik gaan werken voor het evenementen bureau van de Kamer van Koophandel Limburg en inmiddels ben ik daar teamleider Marketing en Communicatie, en ook nog steeds verantwoordelijk voor de organisatie van bijeenkomsten en evenementen. Een leuke, drukke en afwisselende baan.

Begin 2006 heb ik mijn huidige partner ontmoet en ik ben niet alleen zijn vriendin maar ook de vriendin van zijn dochters (inmiddels 9 en 11). Ik houd van reizen en niet van stil zitten. Count your blessings is mijn motto, ben blij met wat je wel hebt.

Tot zover mijn verhaal, ik hoor het wel als er nog vragen zijn en veel succes!

Groetjes, Ellen

Allereerst Ellen, van harte gefeliciteerd! Ik vind het heel bijzonder om je op deze Eerste Kerstdag in mijn blog te hebben. Zeker het verhaal van oude naar nieuwe media vind ik daarin heel erg leuk!

Een bezige bij, deze Ellen. Maar zo te lezen geniet ze ontzettend van de dingen die ze doet, en daar krijg je bergen energie van. Knap dat ze zo het roer heeft weten om te gooien, om haar leven eigen te maken. Dat zal lang niet altijd makkelijk zijn geweest, maar soms weet je gewoon dat het nodig is om het leven weer op de rails te krijgen.

Ik vind het ook bijzonder dat Ellen de opmerking ‘count your blessings’ maakt. Gisteren kreeg ik van een hele goede vriendin een boek cadeau ‘Leven in acceptatie’ van Annemarie Postma. Het gaat over het leven zien zoals het is en het omarmen van de realiteit van dit moment. Niet straks, maar nu. Accepteren wat je nu hebt in het leven in plaats van altijd te denken dat het op een andere manier beter is. Ik ben er gisteravond meteen in gaan lezen en had meteen een treffend stuk te pakken.

‘In werkelijkheid verkeer je momenteel in precies de juiste omstandigheden, heb je exact de juiste relatie, de perfecte gezondheid en het perfecte gewicht. Zelfs als jij (jouw ‘ik’) er zelf niet zo over denkt. Je denkt misschien dat er van alles anders zou moeten zijn en dat je zelf het beste weet wat goed voor je is. Maar wat goed voor je is, is meestal precies datgene wat er in het nu plaatsvindt en bestaat. Hoe je leven er nu uitziet, hoe je nu bent, is precies het juiste voor je spirituele groei, voor het innerlijke huiswerk dat je nu te doen hebt. ‘

Ik kan zelf lang niet altijd accepteren hoe mijn leven is. Ik schaam me vaak om dat te zeggen, omdat ik me heel goed besef dat als iemand anders van buitenaf naar mijn leven kijkt, een heel mooi plaatje ziet. Maar ik zit in het midden en ben er niet altijd gelukkig mee. En ik kan niet goed de vinger erop leggen waarom ik me zo voel. En ik worstel er al heel lang mee. Maar toen ik gisteravond dat stukje las, dacht ik: misschien moet ik inderdaad accepteren dat ik nu in deze situatie zit. Dat dat goed is. Vanuit het accepteren kan ik zien welk innerlijk huiswerk ik te doen heb.

Dat gaf een bevrijdend gevoel, want ja: ik zwem vaak tegen de stroom in. Ik heb angst om met de stroom mee te gaan. Ik ben bang dat als ik met de stroom mee ga, dat ik dan niet mijn eigen dingen doe. Dat ik vergeet wie ik ben. Dat ik meega in de stroom van een ander. Maar misschien is dat helemaal niet waar.  Misschien is juist het accepteren van mijn leven zoals het is, een kans om nieuwe dingen te zien.

Poe, zware kost voor Eerste Kerstdag. Maar ja, het is ook een periode van bezinning. Laat ik ‘m daar maar lekker voor gebruiken. En daar hoort dan natuurlijk wel een kopje koffie met een kerstkransje bij….. 

Vrolijk Kerstfeest! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s