Dag 345: Ellen Segeren (www.segerentekst.nl)


Nederland, Veenendaal, 22-11-2011Deiners, Ellen Segeren

Een prettig leesbaar artikel.

Een goed gestructureerde webtekst.

Een helder jaarverslag.

Een pakkende brochure.

Een foutloos rapport.

Een goed tekst komt aan bij de lezer. Daarvoor zit u goed bij Segeren Tekst.

 

Graag stel ik mij aan u voor: ik ben Ellen Segeren, tekstschrijver en journalist, oprichtster van tekstbureau Segeren Tekst.

Een liefde voor schrijven, het diploma van een hbo-opleiding communicatie en een gezonde portie nieuwsgierigheid leiden tot datgene waar ik graag mijn naam onder zet: teksten geschreven met passie, inzicht, toewijding en vakmanschap. Sinds 1992 werk ik zelfstandig en leid ik een leven vol letters. Sinds 2001 ben ik tekstschrijver en journalist.

Schrijven zit me in het bloed. Dat werd al vroeg duidelijk. Toen ik een jaar of acht was, schreef ik mijn eerste bewaard gebleven betoog. Hoewel de feiten en de beleving niet geheel overeenstemmen met de werkelijkheid, wil ik u dit niet onthouden: mijn eerste tekst.

klassiek

Een goed geschreven tekst houdt de aandacht vast. En zo hoort het. Want u wilt dat uw boodschap overkomt. En blijft hangen.

Met tekst is veel te bereiken. Het artikel in uw personeelsblad communiceert meer dan de inhoud. De brochure over uw product of dienst bereikt de lezer dankzij een goed gekozen toon en stijl. De content van uw website ventileert in alle bondigheid meer dan de zinnen zeggen. De tekst is het middel; u kiest het doel.

Als professioneel en ervaren tekstschrijver en journalist ga ik recht op uw doel af. Met een rake tekst: een artikel, een brochure, een jaarverslag, een webtekst of een wervende tekst. Hoe verschillend deze teksten ook zijn, ze hebben één ding gemeen: ze zijn pakkend en helder geschreven.

Stap niet in de valkuil van zelf sleutelen: te diep in de materie zitten, fouten maken in spelling of zinsconstructies, te ingewikkelde bewoordingen gebruiken, te zeer uitweiden. Een tekst die niet ‘af’ is, schiet zijn doel voorbij. Dat is jammer. En onnodig. Tekstschrijven is een vak. Besteed het schrijven liever uit aan iemand die het kan. Dan houdt u meer tijd over om te doen waar u zelf goed in bent.

Practice what you Preach. Dat vind ik nou echt van toepassing op Ellen. Haar website is zo helder en duidelijk, er is geen woord te veel of te weinig. Haar werk is dusdanig omschreven dat de klant al kan zien wat het resultaat gaat worden als hij Ellen inhuurt. 

Dit klinkt allemaal heel zakelijk, en zo ziet de website van Ellen er ook uit. Helder en zakelijk. Geweldig detail vind ik haar eerste tekst, van toen ze zo’n 8 jaar oud was. Dat geeft in een keer zo’n persoonlijke twist aan haar website. Leuk ook om terug te lezen wat ze schrijft op het moment dat ze nog zo jong was. En ook zo bijzonder dat Ellen dit schrijfsel nog heeft bewaard. 

Toen ik het schrijfsel zag, ging er in mijn hoofd ineens een luikje open, ergens heel ver in het binnenste van mijn hersenen. Ik zag mezelf lopen met een vuilniszak vanuit mijn ouderlijk huis. In die vuilniszak zaten mijn dagboeken. Een stuk of 4. Ik heb ze weggegooid. Nu vraag ik me zo ontzettend af waarom.

Ik kan me nog precies het gevoel herinneren wat ik die dag had. Ik zal zo’n 15 jaar zijn geweest. Ik was mijn kamer aan het opruimen, en ik had zo’n heel volwassen gevoel. Het was zo’n dag waarop ik speelde dat ik niet bij mijn ouders thuis woonde, maar dat ik op kamers woonde. Dat ik zelfstandig was. Ik vond die dag dat mijn dagboeken te kinderlijk waren, dat ze alleen maar gingen over jongens en over dingen op school. Ik weet nog dat ik dacht dat het helemaal niet over iets wezenlijks ging, en dat ik het vreselijk zou vinden als iemand dat ooit zou lezen. Dus besloot ik ze weg te gooien. ‘Wat moet je er nou mee’ was mijn gedachte. Wij hadden zo’n grote bak aan het einde van de straat, waar je de vuilniszakken in kon gooien Ik voel nog dat gevoel toen ik naar de vuilnisbak liep., en dat ik toch ook twijfel had. Of het toch misschien zonde was dat ik dit deed. Maar direct daarna nam mijn volwassen gevoel de overhand en sprak ik mezelf toe dat deze dagboeken echt niet van belang waren. Ik heb ze in de bak gegooid, maar er nog dagen lang aan gedacht. Ik vroeg me af of ze niet per ongeluk gered zouden worden, en dat iemand ze dan alsnog zou lezen. En dat ik echt voor gek zou staan met al die stomme teksten.

Wat heeft mij bezield? Nu ik het me ineens weer realiseer, heb ik er echt spijt van. Niet een beetje spijt, nee, echt hele erge spijt. Ik had zo graag terug gelezen waar ik vroeger mee bezig was, en hoe ik dacht. Want ondanks dat het veel over jongens zal zijn gegaan, had ik denk ik nu heel veel kunnen teruglezen over hoe ik omga met dingen. Echt zo jammer. En zo dom. 

Maar goed. Het is niet anders. Heel goed Ellen, dat jij je eerste schrijfsel hebt bewaard. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s