Dag 344: Ellen Buiks


Ellen heeft geen website, en op internet is er niet veel over haar te vinden. Ze heeft me wel een mail gestuurd met informatie over zichzelf. Ze is geboren 27 februari 1970 in Waspik. Ze is nu dus 42 jaar, is getrouwd met Paul Buiks en samen hebben ze 2 kinderen, Babet van 12 en Rense van 10 jaar.

Sinds 1990 werkt Ellen in de verpleging. Dit doet ze werk erg graag, het is voor haar echt een roeping. Haar moeder heeft Ellen al vanaf heel jonge leeftijd horen zeggen dat ze in het ziekenhuis wilde werken. Na diverse omzwervingen is ze sinds 1,5 jaar werkzaam op de afdeling oncologie van het TweeSteden ziekenhuis in Tilburg. Afgelopen september is zij aan de oncologieopleiding begonnen.

De oncologische zorg betreft een steeds groter wordende patiëntengroep: patiënten van alle leeftijdscategorieën, van beide geslachten en met verschillende sociaal-culturele achtergronden. Kanker komt voor in alle orgaanstelsels van het lichaam. Kanker heeft een ingrijpend karakter omdat het in onze samenleving nog steeds wordt gezien als een ziekte met een levensbedreigend karakter. Hierdoor heeft kanker gevolgen voor het fysieke, psychische, sociale, emotioneel en spiritueel welbevinden van de patiënt en diens kwaliteit van leven.

De oncologie verpleegkundige begeleidt de patiënt bij het maken van keuzes rondom ziek zijn, behandelingen en levenseinde. Behandelingsvormen krijgen een steeds intensiever en specifieker karakter door de snelle medische ontwikkelingen als gevolg van experimenteel onderzoek. Dit leidt tot zowel psychische als somatische blootstelling van patiënten aan een groter risico op complicaties en bijwerkingen tengevolge van die behandelingsvormen. De oncologie verpleegkundige werkt in de preventie, curatie, nazorg, palliatieve zorg en terminale zorg, waardoor het zorgbereik waarbinnen zij zich beweegt, breed is. Bijzonder kenmerk is dat er in meerdere van deze settings (mee)gewerkt wordt aan klinisch wetenschappelijk onderzoek. Binnen de multidisciplinaire setting van het behandel- en zorgteam heeft de oncologie verpleegkundige de verantwoordelijkheid haar eigen deskundigheid in te brengen.

De opleiding is gericht op het verkrijgen van competenties binnen diverse beroepssituaties teneinde gespecialiseerde verpleegkundige zorg te kunnen verlenen in alle fases van het ziekteproces van oncologische patiënten.

Ellen en Paul wonen in Raamsdonk, een klein dorpje in Noord Brabant. Beiden zijn aktief in het sociaal leven zoals bij de plaatselijke voetbalvereniging en op school. Hoewel dit nu wel op een redelijk laag pitje staat, vanwege haar opleiding.
Ellen houdt erg van lezen, met name thrillers. Ze houdt niet van oneerlijke mensen en onrecht.

Ook al heeft Ellen geen website, toch heb ik via haar mail en wat speurwerk naar ‘oncologische opleiding’ toch een beeld van haar kunnen krijgen. Een beeld van iemand die zich heel erg inzet voor de mens om haar heen. Iemand die in het locale leven actief is en daar ook veel plezier uit haalt.

Knap ook dat Ellen deze oncologische opleiding is gestart. Het lijkt me heel zwaar om patienten met kanker te begeleiden. Het zal per patient waarschijnlijk verschillen, want de een kan er beter mee overweg dan de ander. Maar het gaat toch bij iedereen gepaard met heel veel emoties. Deze ziekte is toch echt een levensbedreigende.

Aan de andere kant lijkt het me ook heel mooi om een bijdrage te kunnen leveren aan het leven van deze zieke mensen. Waarschijnlijk leer je er op een gegeven moment mee omgaan, met de vorm van de ziekte, met het verdriet, met het lijden. Ik denk dat je zelf ook verandert, dat je nog meer van jezelf kan geven. Dat je nog beter leert zien wat er nu echt belangrijk is in het leven.

Ik las laatst een artikel, ik weet niet meer in welk blad, daar stond in dat eigenlijk het enige wat je echt nodig hebt in het leven ‘aandacht’ is. Ik vond het nogal kort door de bocht, maar toen ik mijn gedachten erover liet gaan, kon ik er eigenlijk wel in komen. Aandacht betekent liefde, het betekent aandacht voor een ander, aandacht voor je kinderen, aandacht voor jezelf, aandacht voor datgene wat je nodig hebt. Eigenlijk is alles aandacht. En bij Ellen zie ik dat ook: overal oprechte aandacht. Dat is wat het leven mooi maakt.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s