Dag 311: Ellen van Dongen (www.eenreisdoorjeleven.nl)


Een stuk uit het boek van Ellen ‘Een reis door je leven in 3 vragen’:

In mijn herinnering wilde ik al vroeg begrijpen hoe alles in elkaar zat; waarom mensen doen wat zij doen. Tijdens mijn middelbare schooltijd schreef ik eindeloos brieven (en briefjes) met vrienden en vriendinnen. Eerst ging het natuurlijk over de liefde of problemen met onze ouders; over wie we zijn en wat vriendschap betekent. Tijdens mijn studie Biologie aan de VU in Amsterdam werd vooral over politieke en maatschappelijke vraagstukken gesproken. Toen ik in 1972 op de universiteit aankwam, was het hoofdgebouw bezet. Er lagen overal slaapzakken in de hal. Voor het eerst in de geschiedenis werd studenten toegestaan om mee te praten in raden en commissie. De stencilmachines ratelden op volle toeren. Het was een tijd van grootse plannen en uitermate theoretische opvattingen over hoe je de wereld zou kunnen veranderen. Persoonlijk had ik moeite met de soms extreme ideeen. Ik zie altijd in elke visie de nuances. Juist die diversiteit maakt het leven compleet en houdt de dynamiek erin. Het geheel betekende voor mij toen al meer dan de delen.

Met allerlei bijbaantjes betaalde ik mijn doctoraalstudie. Na negen jaar had ik eindelijk mijn papieren. Zuiver wetenschappelijk onderzoek sprak me niet aan. Dat stond te ver af van de werkelijkheid. Dus werd ik docent aan de middelbare school. Lesgeven vond ik leuk wanneer ik het met mijn leerlingen kon hebben over voor hen relevante onderwerpen als seksualiteit of gedrag, maar veel minder wanneer het over de citroenzuurcyclus moest gaan. Nog een reden voor mij om uit het onderwijs weg te gaan was het enorme gebrek aan samenwerking en organiserend vermogen in het onderwijs. Er waren in die tijd allerlei omscholingsmogelijkheden. Ik vond een plek op de managementopleiding van Startbaan. Daar ontdekte ik dat ik commerciele kwaliteiten had en leerde mijn toekomstige werkgever kennen: IBM was een van de bedrijven die participeerden in Startbaan.

In die jaren hebben mijn man Willem Aaij en ik onze twee zoons gekregen, Steven en Roel. Als moderne vader had Willem meegedaan aan de Profylactische zwangerschapscursus. Hij zorgde samen met mij voor de kinderen en deed (bijna) net zoveel in huis als ik. Het was een fijne tijd vol gezinsactivitetien, uitstapjes in de natuur en etentjes met vrienden om de oppaskosten uit te sparen. We namen actief deel in het dorpse leven in Kockengen.

Willem was een gevoelsmens en zeer intelligent. Toen ik hem ontmoette had hij al regelmatig last van depressies. Met hem nam ik vele jaren lang deel aan allerlei vormen van therapie. Uiteindelijk kreeg hij duidelijkheid over wat er met hem aan de hand was: hij was manisch-depressief. Het lukte hem niet om een reguliere baan aan te houden omdat hij te vaak verstek moest laten gaan. Wij zouden dus de rollen omdraaien. Het omscholingstraject bij Startbaan zou me hiervoor een goede uitgangspositie bieden. De jongens gingen allebei naar de basisschool, het was dus ook een prima moment.

Van lerares Biologie via Startbaan naar een commerciele baan was best een grote stap. Maar het was een bewuste keuze. Ik wist inmiddels wel wat er te koop was aan de zachte en linkerkant van de samenleving. Ik was nu nieuwsgierig naar wat geld was, wat macht deed met mensen. Ik wilde uit eigen ervaring meemaken hoe dat werkte, of ik daarin mezelf kon zijn, of ik me zou kunnen handhaven. Het heeft me enkele jaren gekost om dit voor elkaar te krijgen. Gelukkig werkten er bij IBM ook toen al mensen met diverse achtergronden, zodat ik me niet al te zeer een vreemde eend in de bijt voelde.

In de praktijk leerde ik van binnenuit hoe je klantrelaties ontwikkelt, een commerciele strategie ten uitvoer brengt en hoe je ervoor zorgt dat de targets aan het einde van het jaar gehaald worden. Dat alles in de complexe omgeving waardoor elke grote internationale organisatie gekenmerkt wordt. Ik volgde een strategie- en marketingopleiding. Gecombineerd met mijn werkervaring in verkoop, marketing en managementadvies leverde deze opleiding me een raamwerk waarin ik alles op gebied van het professionele leven goed kon plaatsen. Ik bleek het anderen zelfs te kunnen schetsen aan de hand van een serie eenvoudige begrippen en plaatjes. Toen werd bij mij het idee geboren om op die manier ook over het persoonlijke leven te gaan schijven.

Terwijl ik hard werkte en genoot van mijn kinderen, was het leven voor Willem erg zwaar geworden. Hij kon het niet verdragen dat hij niet actief (betaald) deel kon nemen aan de samenleving. Hij begon steeds meer te drinken. In 1996 scheidden we omdat dat echt moest, uit zelfbehoud. Willem is uiteindelijk in mijn armen gestorven, zijn afscheidsgeschenk aan mij. Het is voor mij het bewijs dat de liefde sterker is dan al het andere. De website www.willemaaij.nl biedt een blijvende herinnering aan wie hij was.

In die moeilijke tijd had ik meer dan ooit behoefte aan verdieping. Ik maakte kennis met meditatie en universele energie tijdens bijeenkomsten met de Vietnamese leermeester Dang. Zijn energieoverdrachten hebben, naar ik aanneem, zo ingewerkt op mijn energiesysteem dat het opener werd. Ik merkte ook dat ik enigszins heldervoelend werd. Maar als rechtgeaarde onderzoeker van het leven was ik steeds kritisch en bleef me afvragen hoe dit zou kunnen werken. Al in de jaren negentig was er interesse voor deze materie bij collega’s en vrienden. En omdat ik zo’n aardse baan had, namen anderen gemakkelijker van mij aan dat het zou kunnen kloppen wat ik hen vertelde over mijn ervaringen.

De dood van Willem was een enorm verlies, maar bracht ook veel rust voor de jongens en mijzelf. Ik schreef veel. Dat hielp me de moeilijkheden te verwerken. Niet alleen over de zin van het leven maar ook over mijn ervaringen in de liefde. Ik heb altijd al van mannen gehouden en tussen de bedrijven door was ik heel actief op relatiegebied. Na de noodzakelijke louteringsperiode die volgt op het leven met een alcoholist, voelde ik me sterker en levendiger dan ooit. En door de beoefening van universele energie werd mijn seksuele beleving enorm versterkt.

In deze nieuwe fase wilde ik nog meer gaan leven volgens mijn eigen principes; mijn ervaringen met creeren en veranderen bewust gaan toepassen. Inzichten en ideeen omzetten in werkelijkheid, mijn dromen realiseren. Ik besloot dit altijd en met volkomen overgave te doen en hierbij onder alle omstandigheden eerlijk te zijn, uit te gaan van dat wat echt is voor mij; op elk moment te accepteren wat er nu is. Ik koos ervoor hier in mijn leven mee te gaan experimenteren en de regels van de creatiekunst daadwerkelijk toe te passen zoals Deepak Chopra die zo helder heeft beschreven in De zeven spirituele wetten van succes.

Bij IBM deed ik business development in de Sociale Zekerheid. Het is moeilijk zakendoen in de overheid vanwege de complexe aanbestedingstrajecten. In die sector deed IBM op dat moment helemaal geen zaken. In plaats van dit te zien als achterstand, zou ik eigenhandig een zakelijke relatie en business ontwikkelen. Ik wilde zelf meemaken en bewijzen dat het mogelijk was dit te doen vanuit mijn meer dan alleen zakelijke motieven, vanuit mijn inzichten over hoe creeren werkt. Ik kreeg hiervoor gelukkig de tijd, want pas na vier jaar werd het eerste grote contract gesloten. Nu, weer twee jaar later, is er een bloeiende zakelijke verbinding ontstaan met een omvang van vele miljoenen. Ik ben ervan overtuigd dat er zich allerlei uitdagingen zullen blijven voordoen, maar zie dit niet als blokkades maar als aangrijpingspunten voor een verdere waardeontwikkeling en gezamenlijke groei voor de betrokken organisaties, teams en individuen.

Toen ik dit stuk las van Ellen begreep ik ineens een heleboel dingen. Ik kreeg een aantal diepe inzichten over en voor mezelf. Ik heb ineens een diepe rust.

Een kleine uitleg is wel op z’n plaats denk ik. De naam van de website van Ellen triggerde mij meteen. ‘Een reis door je leven’ is waar ik zo mee bezig ben. Misschien soms wel te veel. Misschien eis ik teveel van mijn reis door mijn leven. Wil ik teveel dat het heel erg interessant is, en succesvol en vol glitter en glamour. En wil ik alles, waardoor ik geen keuzes maak. Ken je dat gevoel als je twee magneetjes verkeerd om tegen elkaar probeert te duwen? Dat je dan zo’n weerstand voelt? Nou, dat voel ik ook vaak. Dus misschien moet ik mezelf een keer omdraaien, waardoor ik in 1 keer tegen de magneet aan klik.

Wat ook een heel groot inzicht voor mij is, is mijn oprechte verbazing dat Ellen in loondienst werkt bij IBM, en zoveel vrijheid voelt. Dat ze binnen dat bedrijf op haar manier heel veel successen boekt. Bij mij zit heel erg in mijn hoofd dat ik alleen maar voor mezelf kan staan als ik eigen ondernemer blijf. Ik ben onbewust aan het voorkomen dat ik weer in loondienst ga werken, omdat ik mezelf niet kwijt wil raken. Maar ik zie nu bij Ellen dat als je echt bij jezelf blijft, en je echt gelooft in datgene wat je wilt neerzetten, dat het niet uitmaakt waar je zit. Dan komt het succes vanuit jezelf en ben je daarin niet afhankelijk van je werkomgeving. (Natuurlijk wel een beetje, want je hebt met collega’s en klanten enzo te maken, maar je snapt wat ik bedoel). En ik zie nu ook dat het creeren van vrijheid echt niet alleen maar vasthangt aan eigen ondernemerschap. Misschien wel meer, maar nogmaals: als het in jezelf zit, dan heb je het.

Wat ook een mooi inzicht was voor mezelf is dat Ellen zei: ‘Persoonlijk had ik moeite met de soms extreme ideeen. Ik zie altijd in elke visie de nuances.’ Ik heb dat precies hetzelfde, alleen ik omschrijf het anders. Ik denk van mezelf altijd dat ik geen eigen mening heb, omdat ik altijd wel iets zie in de mening van anderen. En daardoor denk ik van mezelf dat ik maar met alle winden mee waai, en geen echte eigen persoonlijkheid heb. Maar ‘in elke visie de nuance zien’ is juist heel positief, en ik zie nu in dat ik het voor mezelf dus ook op die manier kan zien. En dan wordt het ineens een kracht.

En dan de volgende alinea, die mij deed realiseren dat ik dit ook wil:
In deze nieuwe fase wilde ik nog meer gaan leven volgens mijn eigen principes; mijn ervaringen met creeren en veranderen bewust gaan toepassen. Inzichten en ideeen omzetten in werkelijkheid, mijn dromen realiseren. Ik besloot dit altijd en met volkomen overgave te doen en hierbij onder alle omstandigheden eerlijk te zijn, uit te gaan van dat wat echt is voor mij; op elk moment te accepteren wat er nu is.’
Ik ga hier verder niets meer over zeggen, dit is gewoon helemaal zoals ik het ook wil. En ik zie ook hoe Ellen het heeft gedaan, en dat is voor mij echt een voorbeeld. Ik ga haar boek lezen (staat op haar website, onder ‘Contact’ ‘Let us Shine’) en ik heb net het boek van Deepak Chopra besteld.

En dan last but not least, haar zoons. Ik heb zelf ook een hele goede band met alledrie mijn jongens, en ik hoop dat ik over een aantal jaren hetzelfde kan zeggen zoals Ellen heeft gedaan op de eerste pagina van haar boek:

Mede dankzij mijn zoons, Roel en Steven, ben ik waar ik nu ben. Ze hebben mij steeds de ruimte gegund om te doen wat belangrijk voor me was. We delen de passie voor belangrijke thema’s in het leven. Met hun kritische vragen houden ze me alert en met de voeten op de grond. Ik draag ‘Een reis door je leven in 3 vragen’ aan hen op met liefde, dankbaarheid en waardering voor de mensen die zij zijn.

Ellen, dank je wel. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s