Dag 310: Ellen Severijnse (www.welzijnbloemendaal.nl)


Ellen werkt bij Welzijn Bloemendaal, een Stichting die werkt aan de kwaliteit van wonen en leven in de gemeente Bloemendaal. 
Het welzijn heeft hun hoogste prioriteit – iedereen moet de mogelijkheid hebben om plezierig te kunnen wonen, werken en leven. Hiervoor heeft Welzijn Bloemendaal een gevarieerd pakket van diensten en activiteiten voor alle inwoners, maar met name ouderen en gehandicapten.

De organisatie bestaat uit vijf onderdelen:

  • Sociale en culturele activiteiten
    o.a. cursussen, films, bustochten, voorstellingen
  • Ouderenadvies
    Ondersteuning en begeleiding rondom het ouder worden.
Voor inwoners vanaf 55 jaar.
  • WonenPlus
    Dienstenpakket (vervoer, huishoudelijke hulp, tuinman, klussen etc) op abonnementsbasis. Voor inwoners vanaf 55 jaar en gehandicapten
  • Jongerenwerk
    Allerlei activiteiten in de Gemeente Bloemendaal voor jongeren van 11 t/m 18 jaar.
  • Loketten Bennebroek, Bloemendaal en Vogelenzang
    Samenwerking tussen gemeente Bloemendaal afdeling Sociale Zaken, Kontext (Maatschappelijk Werk, Sociale Raadslieden, Schuldhulpverlening), Centrum Indicatiestelling Zorg en Welzijn Bloemendaal Ouderenadviseur.
Informatie en advies op het gebied van wonen, welzijn, zorg, vervoer en financiën. Toegangsloket tot de Wet maatschappelijke ondersteuning. 
Voor alle inwoners.

Ellen doet binnen Welzijn Bloemendaal verschillende projecten, waaronder wmo loket en fondsenwerving, maar ook WonenPlus. WonenPlus biedt een lokaal aanbod van praktische diensten en persoonlijke ondersteuning, uitgevoerd door vrijwilligers, die worden ondersteund door consulenten.

Met de dienstverlening van WonenPlus kunnen ouderen, mensen met een functiebeperking en chronisch zieken zelfstandig blijven wonen en volwaardig meedoen in de samenleving. De organisatie die het WonenPlus dienstenpakket levert, functioneert als een vraaggestuurde basisvoorziening op lokaal niveau, waarbij alle benodigde hulp en diensten worden geleverd.

Sinds een jaar werkt Ellen ook bij het Centrum voor Jeugd en Gezin, waar ze o.a. activiteiten organiseert. Bij dit Centrum kun je informatie vinden over opvoeden, opgroeien en gezondheid in Bloemendaal, overzichtelijk bij elkaar. Het aanbod varieert van praktische tips tot adressen en van nieuws over activiteiten tot boekentips. Ellen werkt er een ochtend per week, maar uitbreiding van uren zit eraan te komen.

Ellen is 43 jaar en sinds 10 jaar co-ouder. Zij en haar vriend hebben samen 6 kinderen in de leeftijd van 14 tot 26 jaar. Vier meiden en twee jongens. De kinderen van Ellen (jongen van 14, meisje van 16) wonen om de week bij hen. Van de kinderen van haar vriend wonen er al drie zelfstandig, de jongen van 16 woont nog thuis. De oudste dochter is een jaar geleden moeder geworden. Ze zijn dus opa en (Stief) oma. Ellen zegt zelf: ‘Het is prachtig om deel uit te maken van al deze levens. We hebben met allemaal gelukkig een goed contact.’

Ellen is haar hele leven lid van het apostolisch genootschap, daar is ze coordinator Jeugd. Het Apostolisch Genootschap is een vrijzinnige geloofsgemeenschap met wortels in de joods-christelijke traditie.

Zij ervaren het leven als een kostbaar geschenk. God is voor hen het mysterie achter de schepping. Dat mysterie krijgt vorm in de aarde en het heelal, maar ook heel nadrukkelijk in de mens. Ook wij mensen hebben scheppingskracht. Zij voelen het als hun opdracht om de schepping te hoeden en verder te brengen. Vanuit dit besef willen ze zorgvuldig omgaan met de aarde en met de medemens, dichtbij en veraf.  Zij willen aan het leven inhoud geven door barmhartig, vergevingsgezind en medemenselijk te zijn.  Zo willen ze bijdragen aan liefdevolle verhoudingen en vrede in de wereld.

De naam ‘apostolisch’ is historisch bepaald en komt voort uit een religieuze beweging, die is ontstaan in de 19e eeuw in Engeland. Het Apostolisch Genootschap heeft zich hiervan overigens helemaal losgemaakt.

Het Apostolisch Genootschap is ondogmatisch van karakter en wil open blijven staan voor nieuwe en waardevolle inzichten.

Voor de jeugd zijn wekelijkse samenkomsten met verschillende leeftijdsgroepen (jeugdkringen) waarin ze zich verdiepen in het apostolische gedachtegoed en de vertaling daarvan naar de dagelijkse praktijk. Het wekken van een gevoel van verwondering voor de schepping, is essentieel. Hieruit ontstaat immers liefde en respect voor de natuur, de medemens en voor jezelf, waardoor ze op een verantwoorde wijze willen omgaan met de schepping.

Ellen gaf me diverse websites waar ik informatie over haar en haar werk kon vinden. Ze wist niet zeker of ik er wel iets mee kon, want als ze zich vergeleek met al die andere Ellens, vond ze zichzelf niet zo bijzonder. Ik heb van een paar andere Ellens ook zoiets gehoord, en ik spreek dat altijd tegen. Iedereen is namelijk interessant! Ik hou echt van de levensverhalen die ik hoor.

Bij Ellen zie ik een rode draad door haar leven lopen van kinderen, jeugd en goed doen. Ik zie in haar werk zoveel wat te maken heeft met opvoeding, om kinderen te begeleiden tot goede evenwichtige mensen. Als ze schrijft over haar zes kinderen, waarmee ze gelukkig goed contact heeft, dan vind ik dat zo mooi! Ik weet inmiddels hoe moeilijk het is om kinderen op te voeden. Met zoveel invloed van buitenaf. En zoveel prikkels om je heen. Maar nog altijd leer ik er enorm van, het geeft me zelf ook inzicht in hoe ik denk en doe. Mijn kinderen geven mij ontzettend veel.

Zo’n zeven jaar geleden woonden wij in Brielle, een oud vestingsstadje met oude huizen en een gezellig centrum. Wij woonden midden in het centrum, in de winkelstraat. Een mooi oud huis, wat zelfs zonder meubels al helemaal helemaal gezellig was. Maar omdat nummer 2 op komst was, zijn we gaan kijken naar een andere woning. Dat werd uiteindelijk een woning in een woonwijk. Een hele mooie woning hoor, maar de omgeving was natuurlijk totaal anders. Onze buren zijn allemaal een beetje van dezelfde leeftijd, en de kinderen ook. Alleen bij onze directe overburen zijn de kinderen al uit huis. Die zien we dus eigenlijk alleen als ze in het weekend of ‘s avonds thuis kwamen. En als ik dat zie dan denk ik altijd: ‘ik hoop dat mijn jongens ook altijd graag thuis komen’. Dat ze het gezellig genoeg vinden, of dat ze even een vraag of probleem tegen je willen aanhouden. Voor mij ook een reden om te blijven werken, in de maatschappij te blijven staan. Zodat zij zien wat ik doe, en dat ik echt gesprekken met ze kan blijven voeren. 

Van het Apostolisch Genootschap had ik niet eerder gehoord. Ik vond het dus ook interessant om te lezen wat hun visie is. Ik krijg er het gevoel bij dat ze een open gemeenschap zijn, waarin ze eerlijk kijken naar de mensheid om zich heen. En dat vind ik mooi. Net zoals het feit dat Ellen daar haar hele leven al bij is aangesloten. Het is voor haar dus iets wat gewoon goed is. En goed is goed. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s