Dag 302: Ellen Leerentveld (www.degroeicirkel.nl)


Ellen is een gedreven en gepassioneerd lactatiekundige die inmiddels al 17 jaar met borstvoeding bezig is. Als ervaringsdeskundige heeft zij zich eerst ingezet voor de Vereniging Borstvoeding Natuurlijk. Daar heeft zij een enorme rijke ervaring opgedaan, maar vooral ontdekt dat haar passie ligt bij het ondersteunen van ouders en hun baby.

Toen Ellen 10 jaar geleden werd wegbezuinigd uit haar toenmalige baan, is zij de opleiding voor Lactatiekundige IBCLC gaan volgen. Nu kan zij al haar kwaliteiten inzetten om ouders en baby’s te begeleiden en ondersteunen tijdens een belangrijke periode in hun leven. Aan ieder nadeel zit een voordeel…..

Ook gebruikt Ellen in haar praktijk de methodiek van het Fluisterkind. Ervaar je problemen in omgang met je kinderen? Wil je weten hoe je dit kunt verbeteren en ben je bereid om naar jezelf te kijken? Dan is een kindertolk consult iets voor jullie. Luister naar wat je kind je te vertellen heeft. Voor meer informatie kijk op www.zienderogenbeter.nl

Naast deze informatie van haar website, kreeg ik van Ellen ook de volgende persoonlijke mail:

‘Iedere dag is weer spannend: wat brengt de dag, wel of geen consult? Een agenda die leeg is, en durven te vertrouwen dat het goed komt.

Ik heb een grote stap in mijn leven gezet door alleen verder te gaan en die stap heeft mij een nieuwe liefde en een nieuwe woonplaats gegeven. Door de verhuizing heb ik mijn goedlopende praktijk achter gelaten en moest ik opnieuw beginnen met opbouwen van een netwerk. En gelukkig, je verzint het niet, kwam ik een oud bekende tegen die 8 jaar geleden was verhuisd en mij een opstap kon geven om mijn werk als lactatiekundige weer op te pakken.

En zo breidt mijn netwerk weer uit en mag ik mijn talenten weer inzetten om moeders en baby’s te helpen als de borstvoeding niet goed gaat. En als kindertolk volgens de methode van het fluisterkind kan ik sommige problemen horen uit de woorden van de moeder waar het probleem kan zitten waarom een baby bijvoorbeeld niet aan de borst wil. Zo bijzonder om iedere keer weer mee te mogen maken.

Borstvoeding. Voor mij alweer een hele tijd geleden. Maar toen ik het verhaal van Ellen las, kwam ik weer helemaal terug in die periode. Een periode die mooi was, maar ook soms lastig en vermoeiend. Ik heb nooit getwijfeld aan wel of geen borstvoeding. Ik wist meteen dat ik dat wilde geven aan mijn kinderen. Omdat ik wist dat het goed voor ze is, maar ook omdat ik dat gevoel wilde meemaken om je kind zo dichtbij  te hebben. En ook al was het soms zwaar, omdat je de enige bent die kunt voeden, en ook al kreeg ik commentaar uit de omgeving ‘stop er toch mee’, ik kon het niet over mijn hart verkrijgen. Ik wilde het zo lang mogelijk volhouden. Bij de eerste was dat een half jaar, bij de tweede en de derde vier maanden. En iedere keer als ik besefte dat het ‘op’ was, en dat ik ermee moest stoppen huilde ik. Wat vond ik het erg om ze los te laten.

Maar er kwamen andere dingen voor in de plaats. Dingen waar ik nu ook heel erg van geniet. De armen om je heen, de humor, de echte ongecompliceerde jongens logica. En ook al heb ik alleen maar jongens, ik vraag ze altijd wat ze van mijn nieuwe schoenen vinden, en dat vinden ze hartstikke leuk. Zij weten heel goed dat ik ‘het enige meisje’ in huis ben.  Dus als er nu, in de Sinterklaas-periode, uit de intertoys boekjes verlanglijstjes worden gemaakt, wordt er voor mij steevast een lijstje gemaakt met een roze prinsessenjurk, een make-up doos en een Barbie-huis. In mijn opvoeding probeer ik deze standaard rolverdeling echt te wijzigen, maar soms vind ik het ook zo schattig dat ze zo hun best doen.

Begin dit jaar ben ik bij een kindertolk geweest. Ik ben zeer geinteresseerd in de filosofie van het Fluisterkind, wat zegt dat kinderen zich intens en actief inzetten voor ons levensgeluk. Via gedrag, spel, ontwikkeling of klachten maken ze heel nauwkeurig duidelijk wat er bijgestuurd mag worden in ons leven. Gehoor geven aan dit opvoedplan van je kind betekent een verrijking voor jezelf, maar werkt ook zeer positief door op het gedrag en de gezondheid van je kind. En ik zie het zo duidelijk bij mijn middelste zoon. Hij is degene die exact laat zien waarin ik tekort schiet. Of teveel over the top bezig ben. Ik probeer echt naar hem te luisteren, want ik zie dat hij fysieke pijnen heeft, die bij mij vandaan komen. En soms voel ik me daar zo schuldig over. Zo schuldig, dat ik niet voor mezelf opkom, waardoor hij dit moet meemaken. En excuses maken heeft geen zin, ik moet gewoon mijn eigen ik worden om het voor hem beter te maken. En dat lukt, alleen al via dit schrijven en het feit dat ik me bewust ben.

Vandaag ga ik naar een hele goede vriendin, die ik al lang niet heb gezien. Ik ga lekker met mijn jongens, die goed met haar kinderen overweg kunnen. Mijn blog staat erop, mijn werk is klaar, ik ga genieten vandaag. Mijn lijf is vol met ruimte.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s