Dag 320: Ellen Bakker (www.ellendesign.nl / www.textiellink.nl )

ellenbakker

Al meer dan 25 jaar heeft Ellen haar eigen ontwerp bureau Ellendesign. Met opdrachtgevers in vooral de non-profit sector. Huisstijlen, websites, Jaarverslagen, Brochures, etc. En boeken.

In haar vrije tijd is zij een fervent viltster (met zijde en wolvezels, water en zeep en wrijven maak je wollen stoffen en objecten).

Eind 2011 besloot Ellen haar werk en hobby te combineren en heeft zij het boek “Vilten is voor mij . . . ” in eigen beheer uitgegeven. Een inspiratie- en kijkboek met daarin het werk van 93 vilters. Dat was zo leuk om te doen, en ze ontving zoveel positieve reacties, dat ze besloot om hiermee door te gaan. Maar dan niet alleen over vilten, maar over allerlei textieltechnieken.

viltenisvoormij

Hiervoor heeft Ellen begin 2012 een website gemaakt (www.textiellink.nl) waar kunstenaars en handwerkers foto’s van hun werk konden uploaden. Dat werd een groot succes. Het werk stroomde binnen. Het ene nog mooier dan het andere. Uiteindelijk is er een selectie overgebleven van 250 deelnemers.

omslag-site

Op basis hiervan heeft Ellen het boek ‘Textielleeft!’ gemaakt. Zo’n 9 maanden heeft ze hieraan gewerkt.  Met heel veel plezier, ondanks dat het haar leven de laatste maanden totaal in beslag nam. 7 dagen in de week van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat heeft zij eraan gewerkt, en het boek in inmiddels 2 weken geleden uitgekomen.
Textielleeft! is een groot kleurrijk boek boordevol inspirerende textielkunst en bijzonder handwerk uit Nederland en België. Meer dan 250 kunstenaars, designers en handwerkspecialisten met een passie voor textiel tonen in 1500 kleurafbeeldingen hun kunstobjecten, sieraden, interieurontwerpen, kleding(accessoires), experimenten en andere textieluitingen en vertellen in het kort iets over zichzelf en hun werk. Het boek is niet op alfabetische volgorde, maar op volgorde van kleur opgemaakt. Dat maakt dat er rust in het boek is gekomen.

Een inspirerend boek waarin allerlei technieken aan bod komen, waaronder borduren, breien, haken, beschilderen/bedrukken, vilten, knopen, naaien, punchen, weven, (art)quilten, mixed media en andere (nieuwe) technieken. Op haar website is het boek te zien, op Youtube en Facebook:

http://youtu.be/JNnq1uxeEho  https://www.facebook.com/textiellink.nl

https://www.facebook.com/ellenbakkerdesign

Ellen is heel blij dat zij een jaar geleden besloot deze weg in te slaan. Textiel(kunst) heeft haar echt geraakt.

 

Tijdens het maken van deze blog kreeg ik zoveel inspiratie, dat ik heel snel moest typen om het allemaal op te schrijven. De passie die er bij Ellen vanaf spat, het gevoel wat ze heeft bij Textiel, de verbinding die ze maakt met alle kunstenaars, het platform wat ze biedt op de website. Het zijn precies de zaken waarvan ik denk: zo zou iedereen moeten werken. Dit past.

Als ik de websites van Ellen bekijk, dan zie ik heel veel kleur. Ik word er vrolijk van, en doordat het consequent is doorgevoerd, en goed op elkaar is afgestemd, geeft het ook rust. Ik vond het ook zo leuk om te lezen dat Ellen haar boek niet heeft ingedeeld op alfabet, maar op kleur. Toen wij nog een boekenkast in de kamer hadden, had ik alle boeken op kleur neergezet. Het was soms wat lastiger zoeken, want nu moest je weten dat de zijkant van ‘Bidden, Eten en Beminnen’ zalmrose was. En de serie van Harry Potter stond niet bij elkaar, want de zijkanten lopen van bruin tot groen. Maar het geheel in de kamer was wel geweldig mooi en rustig. Daar had ik best een wat langere zoektocht voor over.

Door deze op kleur gesorteerde boekenkast, leerde ik ook anders naar objecten kijken. Want wie kijkt er nu eigenlijk echt naar het boek wat je in zijn hand hebt? Je gaat toch ris ras beginnen, want er is eigenlijk te weinig tijd om te lezen. En je wilt de inhoud weten, en kijkt niet altijd naar de omslag. En dat is jammer, want het is namelijk heel fijn om echt dingen in je op te nemen. Mijn kinderen kunnen dat wel. En niet alleen mijn kinderen, alle kinderen. Zij zijn veel visueler ingesteld en hebben en nemen de tijd om echt naar iets te kijken. Ik verbaas me echt regelmatig over datgene wat zij allemaal zien. De details, de kleuren, de gekkigheid. Ik weet nu dat als een van mijn jongens zegt: ‘kijk mama, een vliegtuig/maan/vogel/bal’ en ik zie het niet, dat het echt aan mij ligt. Want de ervaring heeft mij geleerd dat zij veel beter kijken dan ik. En daarin kan ik veel van hen leren. En dat doe ik ook.

Ik vind het geweldig voor Ellen dat zij deze passie heeft gevonden en op deze weg door mag gaan. Als je kunt zeggen ‘mijn werk heeft me echt geraakt’ dan weet je dat je goed zit. 

Advertenties

Dag 319: Ellen van Putten (www.noestadvies.nl)

 

 

Investeer in je talenten, niet in je mankementen!

 

 

Ellen van Putten is (loopbaan- en re-integratie) coach en trainer/adviseur. Zij begeleidt zowel het traject van beroepskeuze, CV en professioneel profiel maken als het traject van de jobmarketing: je bent ‘arbeidsmarktklaar’ en hoe vind je dan die ene baan/functie die bij je past. Er is namelijk altijd meer werk dan er banen zijn!

Ellen is NLP master, heeft de Advanced Jobmarketing Training bij Aaltje Vincent gevolgd en de opleiding tot Loopbaancoach bij Saxion Hogeschool. Daarnaast volgde ze bij Phoenix Opleidingen in Utrecht diverse opleidingen (‘Transactionele Analyse’ en ‘Professioneel Begeleiden’) en workshops (o.a. werken met metaforen en ‘leiderschap en contracten’).

Loopbaancoaching en Jobmarketing
Ellen heeft bijna 15 jaar ervaring in het coachen en begeleiden van mensen. Daarbij gaat het meestal om vragen als:

  • ik zoek werk maar weet (nog) niet goed wat
  • ik wil of moet van baan veranderen
  • ik weet welke functie ik wil uitoefenen maar nog niet in welk bedrijf of sector
  • ik heb geen professioneel CV
  • ik weet niet hoe ik de weg naar interessante organisaties/werkgevers moet vinden en bewandelen
  • Netwerken vind ik eng en er zit vast niemand (=werkgever) op mij te wachten

De loopbaancoaching kent 2 fasen:

  • de fase van zelfonderzoek: Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik?
  • de fase van Jobmarketing: je weet inmiddels wie je bent, waar je goed in bent en wat je wilt. En hoe vind je dan die ene functie of baan die zo goed bij je past? In de fase van Jobmarketing leer je jezelf te presenteren in een goed CV, je leert het belang en toepassen van netwerken en het gebruik maken van Social Media (LinkedIn, Twitter) daarbij.

Afhankelijk van het startpunt maak je met Ellen een plan van aanpak waarmee je zelf stap voor stap aan de slag gaat op weg naar jouw (droom-)baan.

De trainingen die door Sil van Hettema (oprichter van NOEST Training & Advies) en Ellen van Putten worden gegeven zijn maatwerk zowel voor organisaties/teams, professionals als particulieren. De trainingen zijn ervaringsgericht, wat wil zeggen dat ze aansluiten bij de situatie in het hier en nu en van daaruit stappen zetten richting nieuwe ervaringen.

In de trainingen staat contact centraal; het in verbinding zijn/komen met jezelf want van daaruit kun je echte groei, beweging en veranderingen realiseren. Systemisch werk, Transactionele Analyse en NLP (Neuro Linguïstisch Programmeren) vormen de basis van waaruit de trainingen ontwikkeld worden.

Systemisch werk
Noest Advies richt zich met systemisch werk op supervisie, levens- en organisatievraagstukken.

Bij levensvraagstukken kan het gaan om:

  • Een steeds terugkerend gevoel van ‘is dit het nu’?
  • Angst
  • Traumatische gebeurtenissen
  • Ouders met psychiatrische problematiek
  • Onverklaarbare doodswens
  • Het gevoel hebben dat je er niet bij hoort.
  • Moeite hebben met keuzes maken
  • Je niet gezien voelen
  • Burn-out
  • Persoonlijk leiderschap
  • Jij en je loopbaan
  • Zingeving

Bij Organisatievraagstukken kan het gaan om:

  • Onduidelijkheid over verantwoordelijkheden in de organisatie
  • Steeds wisselend management en geen verandering
  • Hoog ziekteverzuim
  • Onduidelijk doel
  • Weinig daadkracht
  • Burn-out

Bij supervisievraagstukken kan het gaan om:

  • Jij en je rol van coach/begeleider/adviseur
  • Jij en je cliënt
  • Jij met je eigen thema’s

Vanuit de systemische benadering wordt helderheid geboden in: van waaruit handel je; wat maakt dat je bepaalde dingen doet die je mogelijk belemmeren in je functioneren? Enerzijds kan het gaan om een eigen thema, anderzijds is er ook ruimte om met een vraag van een cliënt te werken.

In april dit jaar kreeg mijn man te horen dat er niet genoeg werk meer was om hem bij het bedrijf te houden. Natuurlijk ging het bedrijf nog zoeken naar mogelijkheden, maar ze vonden het in ieder geval wel slim om alvast een outplacement traject te starten. Nou, dan voel je wel aan dat het een aflopende zaak is. Na de eerste grote schok (hij werkte daar 15 jaar) kwam de boosheid, toen het verzet, toen het proces met een advocaat, en uiteindelijk is hij met een goede regeling per 1 september vertrokken. Hij kreeg de maanden juli en augustus betaald verlof, zodat hij direct kon solliciteren naar een baan. Wat natuurlijk niet lukte, want tijdens de zomermaanden staat alles stil.

Omdat hij al 15 jaar bij hetzelfde bedrijf zat, was zijn cv niet echt actueel. En met Social Media had hij niets. Behalve dan dat zijn vrouw hem af en toe wat leuke Twitter berichten liet lezen. Maar hij was wel zo slim om de zomermaanden te gebruiken om, naast uitrusten en het hele gebeuren een plek te geven, zijn cv te updaten, een LinkedIn profiel aan te maken en veel met Facebook te gaan doen. Met medewerking van het outplacement traject en het lezen van boeken over social media deed hij dus heel goed aan Jobmarketing. En het werkte. Hij heeft via LinkedIn een functie gevonden die helemaal bij hem past, waar voor hem een grote uitdaging ligt en waar hij maandag a.s. gaat beginnen.

Hoe Ellen de markt benadert spreekt me ontzettend aan. Ik zie namelijk om me heen dat het zo werkt. Maar wat ik zo mooi vind, is dat mijn man daar helemaal niets mee had (hij was erg ouderwets ingesteld wat dit betreft, vond Twitter en LinkedIn maar gedoe en overbodig), maar dat toch is gebleken dat werk zoeken op deze manier werkt! Het was ook goed voor hem om weer eens kritisch naar zichzelf te kijken, om te zien: wie ben ik, wat wil ik, wat kan ik.

Het systemisch werken vind ik zelf nog steeds erg interessant, maar ook erg confronterend. Daarom heb ik er nu nog niets mee gedaan, hoewel ik het wel graag wil. Ergens vind ik het gewoon ook echt heel eng. Ben ik bang voor de uitkomst. Ik heb een poos geleden een Talentenopstelling gedaan (waarin ik een Talent was, en niet de Case), en dat vond ik al best heftig. Maar ik zag wel hoeveel daar uitkwam, dus ik zou heel graag een dergelijke opstelling doen. En een familie opstelling, dat wil ik ook heel graag. Ik heb het gevoel dat ik daar veel uit zal leren.

En dan die spreuk…. Die heb ik niet voor niets bovenaan gezet. Ik verkondig al heel lang (zowel in het dagelijks leven als het afgelopen jaar in mijn blog) dat het zo belangrijk is om te kijken naar je talenten en niet alleen te focussen op hetgene waar je niet goed in bent. Dat breng ik mijn jongens bij, en ook bij het rapport bespreken op school gooi ik het op tafel als het nodig is. Maar zo helder en duidelijk verwoord had ik het nog niet eerder gezien. Dus deze uitspraak gaat met me mee: ‘Investeer in je talenten, niet in je mankementen’ Een mooie uitspraak om het helder te houden voor mezelf. 

Dag 318: Ellen Veldhuizen (www.ellensrebalance.nl)

foto gemaakt door fotostudio Ria Lusink

 

 

 

 

Vandaag een gastblogger, met ook weer zo’n mooi persoonlijk verhaal.

Hoi Ellen!

Wat een geweldig initiatief van jou om een jaar lang dagelijks een Ellen te leren kennen. Moet zeggen dat je site ook erg interessant is om te lezen. Ik heb al ongelooflijk veel mooie verhalen van verschillende Ellens gelezen. Toen ik je berichtje las was ik gelijk enthousiast, dus daar gaan we.

Ellen Veldhuizen, Lichtwerker
In mijn vroegere leven had ik allerlei commerciële banen. Gaandeweg merkte ik dat ik iets wezenlijks miste in mijn leven, dus ben ik op zoek gegaan en besloot me in 2002 te gaan omscholen en begon met de opleiding sportmassage. In dat jaar heb ik stage gelopen bij vv Valleivogels in Scherpenzeel waar ook mijn beide zoons voetballen. Ook was ik verzorger tijdens de vierdaagse van Nijmegen waar ik de lopers masseerde en hun voeten aftapete of blaren prikte. De mensen waren zo moe maar o zo puur en zichzelf. Het was waanzinnig gaaf om te doen.

Inmiddels ben ik mijn eigen praktijk gestart, Ellen’s Rebalance en ik voelde dat ik meer wilde betekenen voor de clienten. Gaandeweg ben ik me gaan specialiseren in de massagetherapie, met name haptonomisch/holistische en energetische kant van massage. Er gebeurde ondertussen in mijn praktijk ongewone dingen. Ik begon overleden dierbaren te zien bij de clienten die op dat moment bij mij op de bank lagen. Omdat ik hier meer over wilde weten ben ik een medium-opleiding gaan volgen. Hierin ben ik het paranormale ongelooflijk gaan waarderen. Door het ervaren hoe gelukkig clienten kunnen worden van een ontvangen boodschap en/of hoe mensen rust (in hun hoofd) kunnen ervaren door bijvoorbeeld een trance-healing,  zie ik dit elke keer weer als een wonder. Ik werd steeds enthousiaster hoe meer ik het medium-schap ging inzetten.  Nu ervaar ik mezelf als een Lichtwerker, het helpen bij het verhogen van het bewustzijn bij mensen.

Inmiddels word ik vaak gevraagd om huizen te reinigen, om entiteiten bij mensen te verwijderen want deze kunnen ongelooflijk veel leed veroorzaken. Ik zie namelijk dat personen met paniekaanvallen vaak entiteiten bij zich hebben.
 In hun leven kunnen mensen van zichzelf paniekerig zijn, maar juist door angst kunnen deze ‘lifters’ gaan plakken en je gevoelens vele malen versterken zodat er een buitenproportionele angst ervaren wordt en de vicieuze cirkel is gelegd.

Ondertussen ben ik ook met mezelf aan de slag gegaan. Zo’n vijf jaar geleden kwamen jeugdherinneringen boven van seksueel misbruik. Sinds 2011 ben ik nu ook werkzaam als ervaringsdeskundige/ervaringswerker in seksueel misbruik en begeleid ik mensen hierin. Als je dit zelf niet ervaren hebt, kun je je dit ook niet voorstellen. Dit is dan ook de reden dat ik dit werk doe; ik begrijp mijn clienten zo ontzettend goed waardoor zij sneller door hun processen lopen. Ook in dit werk ben ik me verder aan het specialiseren door mezelf te trainen in opstellingen door Franz Ruppert. Uit eigen ervaring weet ik dat hier ongelooflijke resultaten mee worden bereikt.

Dit is mijn levenswerk in een notendop Ellen. Dank je wel dat ik dit met je kan delen!Ik wens je heel veel plezier en voldoening. Mijn bewondering heb je!

Hartelijke groet,

Ellen Veldhuizen

Ik leer iedere keer weer zoveel van mijn Ellens. Nu ook weer. Als ik vertel over mijn blog dan zeg ik: ‘ik schrijf elke dag over een Ellen een blog.’ Maar Ellen verwoordt het veel beter: ‘elke dag een Ellen leren kennen’. En zo is het ook echt. Laatst zag ik een van mijn Ellens in een tijdschrift, en zei ik: ‘he, dat is Ellen die en die en ze doet dat en dat’. Mijn zoontje keek me aan en zei: ‘Dat jij dat allemaal nog weet’. En ja, dat weet ik in de meeste gevallen nog. Dus ja, ik leer ze echt kennen. Ik leef me in in alle verhalen, want stuk voor stuk zijn mijn Ellens zulke geweldige vrouwen.

En dan nu Ellen Veldhuizen, die ik op een moment ontmoet waarin ik steeds meer terug ga naar mezelf. Waarin ik me steeds meer op mijn gemak voel bij mezelf. En ik geloof steeds meer in de kracht van de energie om ons heen en de kracht van mijn eigen vermogen om positief te denken en vertrouwen te hebben. Als ik haar verhaal lees, dan zie ik zo duidelijk dat het klopt als je werk doet wat helemaal van jou is. Wat helemaal diep van binnen zit. In het geval van Ellen deels door vreselijke ervaringen uit het verleden, maar uiteindelijk heeft het haar geheeld en heeft zij daar haar kracht van gemaakt. 

Op dit moment ben ik een geweldig boek aan het lezen: ‘Weg met de warboel’ van Karen Kingston. Een boek wat praktische tips en heldere uitleg geeft om je leefomgeving te verbeteren. Pak je leven aan door je rommel op te ruimen, zowel de rommel in je huis als de rommel in je hoofd als de rommel in je lijf. Dit zorgt volgens Karen voor een enorme vernieuwing van je levenskracht. En het is waar. Ik kan spreken uit eigen ervaring. Ik ben bezig met ’40 dagen zonder suiker’ en reinig daarnaast mijn darmen met vezels. Ik voel me heel schoon en letterlijk stukken lichter. Zowel in kilo’s als in gevoel. Sinds ik het boek lees ben ik me veel meer bewust van alle rommel om me heen (want geloof me: rommel heb ik in overvloed) en ruim ik meer op dan anders. In het boek van de warboel geeft Karen aan ook huizen te reinigen en weer goede energie binnen te brengen. En dan weet ik zeker: ik kom Ellen niet voor niets tegen! Nu digitaal, maar ik hoop in de toekomst ook een keer live.

 

Dag 317: Ellen de Roos (www.oversinterklaas.nl)

 Draagt Sinterklaas altijd handschoenen? Hoeveel bladzijden heeft Het Grote Boek? Waarom dragen de Zwarte Pieten pietenpakken? Waarom bonzen de Pieten op de deur? Hoe weet Sinterklaas dat ik verhuisd ben?

In deze spannende tijd van het jaar stellen kinderen aan hun ouders, juffen en meesters de meest wonderlijke en moeilijke vragen over Sinterklaas en zijn Pieten.
 Alles wat je wilt weten over Sinterklaas (en nog veel meer!) geeft antwoord op bijna al die vragen en is daarmee niet alleen een bron van kennis voor kinderen maar ook voor hun ouders. De nonchalante, gedetailleerde tekeningen van Alex de Wolf maken het boek ook voor kleine kinderen leuk om in te kijken. Plaatjes van Sinterklaas die zijn e-mail checkt, Sinterklaas in ondergoed voor de klerenkast, en Sinterklaas met een goed boek en een glaasje onder handbereik in bad.
Achterin het boek staat een heuse index die een idee geeft van de onderwerpen die aan bod komen in de op onderwerp gerangschikte hoofdstukken. Van dakkaart, TomTom en zwemdiploma, tot schoen zetten, oorring, Myra en Achterblijfpiet.

De inleidende brief van Sinterklaas voorin het boek zet de toon. Sinterklaas schrijft: “De Pieten en ik krijgen ieder jaar enorme stapels post. Vaak staan er allerlei bijzondere vragen in die briefjes en e-mails. <…> Op een mooie, zonnige zomerdag heeft Postpiet alle brieven verzameld en de vragen die erin stonden, opgeschreven. Eerlijk gezegd keken we er wel een beetje van op, want het waren er ontzettend veel! Dagenlang hebben achter de computer gezeten om al die vragen te beantwoorden. Het was een hele berg papier toen alle velletjes uit de printer kwamen: het leek net een boek.”

Nathalie van der Horst, Gaby Kuijpers en Ellen de Roos maken met dit boek hun debuut. Hun inlevingsvermogen is fantastisch, net als hun creativiteit. Bloedserieus maar met vlotte, kindvriendelijke pen beantwoorden ze alle mogelijke vragen die dit boek tot een ware bijbel voor gelovige kindjes maken. In dit heerlijke creatieve en verrassende voorleesboek komt Sinterklaas dichterbij dan ooit.

Hieronder een interview met Ellen de Roos:

De website, http://www.oversinterklaas.nl die bij het boek ‘Alles wat je wilt weten over Sinterklaas’ hoort is genomineerd voor een Gouden Pepernoot. Het boek is een succes maar nu ook de website? Maar wat is de Gouden Pepernoot? 
”De Stichting de Gouden Pepernoot wil de Sinterklaascultuur hoog houden in Nederland,” legt Ellen uit. “En daar doen ze van alles voor, onder andere een verkiezing. En wij zijn genomineerd voor onze website.”

Helaas is er geen categorie voor boeken. Ons boek is natuurlijk het belangrijkste, maar we zijn wel supertrots op deze nominatie. Andere kanshebbers zijn onder andere die van het Sinterklaasjournaal en de Club van Sinterklaas. Dat zijn niet zomaar sites. Onze website is in de stijl van het boek en er zijn kleurplaten en kookrecepten te downloaden. Ook handig zijn de werkbladen voor BSO en meesters en juffen. Zo stimuleren we het gebruik van het boek in de klas/en na school. We hebben immers de missie dat heel Nederland het zelfde verhaal inzet en stimuleren ook dat kinderen iets meer leren over het mooie Sinterklaas-feest met al haar tradities. Ons doel met de nominatie is om de volgende ronde te halen en daar zetten we ons nu voor in.”

De Gouden Pepernoot is in 2011 voor de eerste maal uitgereikt en is een award voor mensen die zich op een bijzondere wijze inzetten om de Sinterklaastraditie in ere te houden. Dat kan in verschillende categorieën zoals Film, muziek, serie, talent, etc. Helaas is vandaag bekend geworden dat de website van Ellen niet bij de finalisten behoort.

Wat een geweldig boek. Ik kreeg direct een glimlach op mijn gezicht. Het is leuk om te lezen, maar ook zeker om naar te kijken. Het is erg toegankelijk, en houdt de traditie van het Sinterklaas-feest levendig en in ere. 

In deze periode is het voor veel ouders inderdaad een vermoeiende tijd. Ik spreek in ieder geval uit eigen ervaring, want ik wenste de dag voor de intocht al dat de Sint het land alweer uit zou zijn. Het geren, het geruzie en de uit het niets opkomende schreeuwen van alle drie mijn jongens was ik meer dan zat. Maar, heel eerlijk, ik moest ook terug denken aan hoe ik was als kind. Ik was ook zo opgewonden in december en zeker als we onze schoen hadden gezet. Ook ik moest van mijn ouders tot minimaal 7.00 uur in bed blijven liggen, voordat we naar beneden mochten. En ja: ook ik liep met mijn broer en zussen op een rijtje de trap af, allemaal met bonzend hart of Zwarte Piet wel was geweest. 

Bij ons was het trouwens altijd Rommelpiet die onze schoenen kwam vullen. Altijd met een bevriende Piet, want ze hadden altijd samen een biertje gedronken. Met chips erbij. Dat zagen wij, want het bierflesje en de lege chipszak hadden ze niet opgeruimd. Wij dachten ook dat ze wel meer dan 1 biertje op hadden, want onze schoenen hingen af en toe in de lamp. Dit was altijd een heel ritueel, en ik begreep pas later waarom mijn ouders toch altijd zo moesten lachen om die Rommelpiet….

En nu is de tijd weer aangebroken voor mijn eigen kinderen. Net zo nerveus en net zo hyper als dat ik vroeger was. En met net zoveel vragen. En ik weet zeker dat bij mijn vriendinnen de situatie op dit moment niet anders is. Dus laten we het accepteren en onszelf deze periode richten op onze kinderen en met hen het boek gaan lezen van Ellen. Met z’n allen op de bank, pepernoten en chocolademelk erbij, en dit leuke gezellig boek voorlezen. Zijn ze in ieder geval eventjes afgeleid….

 

Dag 316: Ellen Beekmans (www.hipptodo.nl)

Ellen is al vijf jaar met heel veel plezier werkzaam in het basisonderwijs. Daar ligt echt haar hart. Vooral de doelgroep bovenbouw kinderen en de kinderen die net dat beetje extra zorg nodig hebben spreekt haar erg aan.

Samen met haar vriend heeft Ellen een eigen hoveniersbedrijf, van Gestel Hoveniers. Het laatste half jaar maakt dit bedrijf een enorme groei door en Ellen vindt het heel erg leuk om dit samen te mogen beleven. Afgelopen zomer hebben ze samen een geweldige reis door Indonesië gemaakt. Ze zijn sindsdien besmet met het reisvirus en al volop plannen aan het maken voor de komende zomer.

Hipp to do is een voor Ellen uit de hand gelopen hobby. Een hobby waar zij erg veel rust en energie uit haalt. Zij heeft een atelier aan huis waar ze al heel veel workshops heeft mogen geven. Ook dit doet ze met ontzettend veel plezier.

Hipp to do is het adres voor creatieve workshops, geschenken en creatieve feestjes. Een leuke activiteit voor een vrijgezellendag, een avondje met de zusjes, bedrijfsuitje, creatieve middag, kinderfeestje of gewoon een gezellige meidenavond. De workshops worden in het sfeervolle atelier in Oirschot gegeven maar Ellen geeft ook workshops op locatie.

De workshops die gevolgd kunnen worden zijn:

  • krijtbord mozaïeken
  • prik- memobord pimpen
  • vogelhuis pimpen
  • theepot versieren
  • zeepslinger
  • kerstsieraden maken
  • piepschuimletters pimpen

Ben je zelf niet zo creatief, maar wil je wel een origineel, creatief geschenk, dan maakt Hipp to do die gewoon zelf. Je kunt dan o.a. kiezen uit hippe theepotten, geboorteborden, mozaïekborden of gepimpte vogelhuisjes.

 

Echt zo gezellig die website van Hipp to do! Zeker met Sinterklaas en Kerst in het vooruitzicht krijg ik meteen zin om zelf dingen te gaan maken. De maand december is altijd erg druk, maar ook altijd heel knus en gezellig. Ik vind het een maand om veel thuis te zijn, om mijn huis op te ruimen en vervolgens mooi te versieren. Ik heb alweer tijdschriften gekocht met kerst ideeen, hoe pak ik de cadeautjes in (vorig jaar had ik alles in een wit papier met een rood lintje) en hoe maak ik het gezellig.

Ook mijn jongens vinden dit een een heerlijke periode. Naast het Sinterklaas gebeuren, waar het vooral om cadeautjes gaat, houden zij ook erg van het huis versieren voor de Kerst. Ze krijgen altijd een eigen boompje in de gang, die ze helemaal zelf versieren met chocoladekransjes en hun zelf gemaakte kerstversiering. Ook houden ze erg van de kleine huisjes met verlichting die we altijd in de vensterbank zetten. In deze periode merk ik altijd dat mijn kinderen houden van traditie. Ze kunnen zich alweer verheugen op die huisjes. Die moeten dan ook weer op dezelfde plek. Ik hou daar zelf eigenlijk helemaal niet van, ieder jaar hetzelfde, maar ik doe het wel voor ze. En ik moet zeggen: het geeft ook wel rust.

Ik vind het mooi om te zien dat Ellen zoveel werk heeft waarbij je je gevoel laat spreken. Dit komt naar voren bij het werken met kinderen, maar ook bij het geven van workshops. Het maken van leuke en mooie producten waar je vrolijk van wordt, daarin zul je ook je gevoel moeten leggen. Het zien van de workshops van Ellen doet met mijn gevoel in ieder geval heel veel. Ik ben blij dat ik me komende maand mag uitleven. 

Dag 315: Ellen Rooswinkel (www.verloskundigcentrumtiel.nl)

Ellen (op de foto rechts) is in 2009 afgestudeerd aan de Academie Verloskunde Amsterdam. In de afgelopen jaren heeft zij als waarneemster in de regio de Betuwe gewerkt. Nu werkt zij als vaste waarneemster in het Verloskundig Centrum Tiel. Dit jaar heeft Ellen de opleiding echoscopie afgerond. Ook is zij voorzitter van Verloskundigenkring De Betuwe, een overlegvorm van eerste en tweedelijns verloskundigen in de regio de Betuwe.

De verloskundigen bij Verloskundig Centrum Tiel werken al vele jaren met veel plezier met elkaar samen. Ze hebben inmiddels een hele generatie Tielenaren begeleid. Het is heel leuk om te zien dat na zo vele jaren, de kinderen van onze baby’s van destijds, nu ons centrum binnen wandelen en zich aan onze zorg toe vertrouwen.

Zwangerschap en geboorte zijn unieke gebeurtenissen in een mensenleven. Verloskundig Centrum Tiel staat voor een persoonlijke begeleiding van de zwangere vrouw en haar partner, waarbij de zwangere met haar vragen en wensen centraal staat. Daarbij wordt gewerkt vanuit de basisgedachte dat lichaam en geest niet te scheiden zijn. Iedere zwangerschap is uniek, maar ook iedere vrouw is uniek. Er wordt daarom voor gekozen om ruim de tijd te nemen voor de controles om elkaar op een ontspannen wijze te leren kennen. Voor de zwangere heel belangrijk, maar voor de verloskundige ook. Er wordt samen gewerkt aan een gezonde zwangerschap en psychisch welbevinden. Op deze manier wordt de zwangere en haar partner begeleid op weg naar de bevalling en het aanstaande ouderschap.

In Nederland is de geboortezorg heel erg goed geregeld. Maar dat is lang niet overal in de wereld het geval. Wat de gezondheid van vrouwen betreft hebben de lidstaten van de VN afgesproken dat de sterfte van vrouwen in de periode rond de geboorte in mei 2015 met 75% teruggebracht moet zijn ten opzichte van 1990. Zo’n doelstelling is hard nodig; jaarlijks overlijden er wereldwijd meer dan 500.000 vrouwen aan de gevolgen van hun zwangerschap. Een drama voor die vrouwen en hun gezinnen.

Als je beseft met hoeveel zorg de zwangere vrouwen in Nederland worden omringd, dan is de tegenstelling zeer schrijnend. Als verloskundigen voelen we ons solidair met deze vrouwen en onze collega’s die in die landen onder zeer moelijke omstandigheden hun werk moeten doen.

Samen met een aantal mensen uit de Molukse gemeenschap van Tiel, heeft Meno daarom in 1999 de stichting Mamana opgericht.

Mamana is een samentrekking van de woorden Mama en Anak, wat betekent moeder en kind. In 1999 was Ellens’ collega Meno 25 jaar verloskundige. Zij heeft samen met een aantal mensen uit de Molukse gemeenschap in Tiel ter gelegenheid van dit jubileum de stichting Mamana opgericht.
Veel vrouwen, mannen en kinderen waren destijds het slachtoffer van de bloedige onlusten op de Molukken. De stichting zet zich nu in voor de wederopbouw van de Molukken, en richt zich hierbij in eerste instantie op duurzame hulpverlening voor de meest kwetsbare groepen: vrouwen en kinderen (www.mamana.org).

Ook op de Molukken is de moedersterfte heel erg hoog.
Belangrijke partners zijn dan ook de IBI (Ikatan Bidan Indonesia) de beroepsorganisatie van verloskundigen in Indonesie, en de Gouverneur van de Molukken.
In juni ’09 heeft de staf van de Gouverneur (ministers van economie, onderwijs en toerisme) Tiel bezocht. Ze werden hartelijk ontvangen door het Tielse stadsbestuur. De stichting denkt nu na over een vorm van samenwerking tussen Tiel, de Tielse Molukse gemeenschap en de Molukken.
Zo werkt de stichting via acties, donaties en met behulp van haar netwerk aan de doelstellingen.

Als nevenactiviteit is Ellen secretaris van JCI de Betuwe. Een groep ondernemende mensen die zich inzetten voor de maatschappij, goede doelen maar ook voor netwerken en sociale activiteiten (www.jcidebetuwe.nl).

Als ik de website van het Verloskundig Centrum lees, ben ik in gedachten direct weer terug in de tijd dat ik zelf bij de verloskundige liep. Een tijd die ik als erg mooi heb ervaren. Ik heb alle keren hele fijne verloskundigen gehad, en mijn zwangerschappen verliepen ook goed. Zo goed dat ik best nog wel een keer zwanger zou willen zijn. En nog niet eens om nog weer een kind te krijgen (ik vind drie jongens wel voldoende), maar meer om het gevoel van zwanger zijn weer te ervaren. Zo’n kleintje wat je met je meedraagt, die je voelt meebewegen en voelt rollen in je buik. Altijd met z’n tweetjes zijn zonder tussenkomst van anderen, wat was dat een fijn en intiem gevoel. Ik heb deze gevoelens na elke geboorte heel erg gemist. 

Iedere keer als ik denk aan ‘ik zou nog weleens zwanger willen zijn’, denk ik erachter aan: ‘dan zou ik er meer rust voor nemen en er nog meer van genieten’. Ik weet dat me dat toch niet lukt, want ik ben nou eenmaal een onrustig type. Ik wil altijd zoveel tegelijk, en dat wilde ik tijdens mijn zwangerschappen ook. Ik deed het er voor mijn gevoel eigenlijk een beetje bij. En dat zou ik best nog weleens anders willen ervaren.

Deze laatste opmerking zette me trouwens wel aan het denken. Ik ben er (zo goed als) zeker van dat ik niet meer zwanger zal worden; mijn gezin is compleet en ik ben inmiddels 40. Maar dat gevoel van ‘heerlijk rustig genieten van zwanger zijn en de gevoelens die daarbij horen’, dat heb ik nog wel steeds. Dus bedacht ik me: zou ik dit soort gevoelens niet op een andere manier kunnen krijgen? Dat ik bijvoorbeeld echt een keuze maak voor een bepaald project, of een richting. En dat ik ‘daar heerlijk rustig van mag genieten en van de gevoelens die daarbij horen’. Dat is nog eens een mooie conclusie!

Met mijn boek lukt het me nu al aardig, ik zeg alles af (ook die echte hele leuke dingen grrrr), omdat ik mijn boek zo graag af wil hebben eind december. En hoewel ik het moeilijk vind, moet ik zeggen dat ik daardoor wel betere focus krijg. Als ik mijn boek straks af heb, dan weet ik precies hoe ik me voel: moe, vol melancholie en ontzettend trots. Net als bij een bevalling. 

Dag 314: Ellen Wilson

Ellen Louise Axson Wilson (Savannah, 15 mei 1860Washington D.C., 6 augustus 1914) was de eerste vrouw van de Amerikaanse president Woodrow Wilson en First Lady van 1913 tot aan haar dood in 1914.

Ze groeide op in Rome (Georgia) waar haar vader dominee Axson een presbyteriaanse priester was. Thomas Woodrow Wilson zag haar voor het eerst toen hij zes jaar was en zij nog maar een baby. In 1883 was “Tommy” een jonge advocaat uit Atlanta, hij ging naar Rome en ontmoette “Miss Ellie Lou” opnieuw; ze waren meteen tot elkaar aangetrokken en trouwden in 1885.

Datzelfde jaar kreeg Woodrow een aanbieding van Bryn Mawr College in Pennsylvania om daar les te gaan geven. Hij en Ellen woonden dicht bij de campus samen met haar nog kleine broertje. Ze wilde niet dat haar kinderen als Yankees geboren werden en ging naar familieleden in Georgia om te bevallen van Margaret (18861944) en Jessie (18871933); enkel Eleanor (18891967) werd in Connecticut geboren, toen Wilson daar aan een universiteit les gaf.

Hij bouwde zijn carrière verder uit aan de vermaarde Princeton-universiteit in 1890. Ellen hield zich bezig met kunst en schilderde. Nadat Woodrow president werd in 1913 liet ze een atelier inrichten in het Witte Huis en vond nog de tijd om te schilderen ondanks twee bruiloften van haar dochters binnen de zes maanden en de andere sociale verplichtingen als gastvrouw. De inauguratie vond plaats zonder een bal.

Ellen Wilson stamde van slaveneigenaars af en ijverde voor het verbeteren van de huizen van zwarten in de hoofdstad. Ze bezocht achterbuurten en bracht deze onder de aandacht van debutanten en congresleden. Haar gezondheid ging langzaam achteruit door een zeldzame nierziekte en ze overleed op 54-jarige leeftijd in het Witte Huis op 6 augustus 1914. Een dag voor haar dood nam ze iemand in vertrouwen die de president later moest vertellen dat ze hoopte dat hij zou hertrouwen. Haar laatste woorden waren: “zorg goed voor mijn man”. Ze werd in Rome begraven. Een jaar later trouwde de president met Edith Bolling Galt.

Een Ellen als First Lady, mooi zeg. Dat zij en haar man waren uitgehuwelijkt aan elkaar, als 6-jarige en een baby, vind ik echt vreselijk. Maar ja, dat was iets van die tijd. Daarom vind ik het des te mooier dat zij zich uiteindelijk wel echt tot elkaar aangetrokken voelden. Naar mijn mening de enige basis voor een relatie. 

Als ik de foto’s van Ellen Wilson zie, en de tijd waarin zij leefde, krijg ik beelden voor me van Jane Eyre. Ik hou erg deze film. Een film waarin het klassenverschil heel duidelijk wordt aangegeven: een man van adel die verliefd wordt op iemand van het personeel. In het geval van Jane Eyre: het kindermeisje. En waarom? Omdat zij hem altijd open en eerlijk vertelde wat ze ervan vond. Ook wat ze van hem vond. Haar eigen mening liet gelden op een eerlijke manier. Terwijl de vrouwen van adel (waarmee hij werd geacht om te gaan en uiteindelijk met een van hen te trouwen) hem altijd naar de mond praatten, omdat ze graag wilden dat hij hen leuk zou vinden. Ik zie daarin dan zo duidelijk dat het echt helemaal niet interessant is als je meepraat met iemand, maar dat je juist je eigen persoonlijkheid moet laten zien. Als je Jane Eyre nog niet hebt gezien: een aanrader.

Ellen deed goed werk voor de mensen in achterbuurten, mensen die het zoveel minder hadden dan zij. Zij moet een goed mens zijn geweest. Zoals ik in zoveel van mijn Ellens zie. Heel sociaal. Ook was ze bezig met kunst en schilderde ze. Ook weer zoals veel van mijn Ellens. De naam hangt gewoon vast aan sociaal, communicatie en creativiteit. Ik ben echt trots.