Dag 236: Ellen van de Gruiter (www.ellenvandegruiter.nl)


Dans is: er durven zijn

 

Alle kinderen hebben twee basisbehoeften:

  • de behoefte om zich thuis te voelen in hun lichaam en hun lichaam zo optimaal mogelijk te kunnen gebruiken
  • de behoefte om relaties aan te kunnen gaan met anderen.

De vervulling van deze behoeften wordt bereikt door kinderen vanaf hun geboorte de kans te geven zichzelf te leren kennen en ontdekken in beweging en een positief lichaamscontact op te bouwen met hun ouders/verzorgers.

 

Dans/beweging en taal is voor Ellen haar lust en haar leven. 
Ze maken het beiden mogelijk voor mensen om met elkaar in contact te komen, zichzelf tot uitdrukking te brengen, te vertellen wat je voelt en denkt, met elkaar te communiceren.
Zonder beweging is er geen groei mogelijk, geen ontdekking van mogelijkheden, geen kans op ontplooiing. Alle leven is beweging.
In beweging maakt zij zich kwetsbaar, zichtbaar en kenbaar.
Dans is “er durven zijn”.

Ellen vindt het bijzonder om mensen via beweging mogelijkheden aan te reiken om contact te leren maken met zichzelf en anderen. Waardoor zij beter in staat zijn hun leven ten volle vorm te geven. Daar zijn dans(expressie) en Sherborne Bewegingspedagogiek prachtige middelen voor!
In beide werkvormen gaat het om creativiteit, respect voor ieders mogelijkheden en beperkingen en liefdevolle aandacht voor alles wat er is. Daarbij houdt Ellen van speelsheid en humor.

Ellen studeerde in 1981 af als neerlandicus. Sinds 1985 geeft zij als dansexpressiedocente cursussen aan volwassenen en kinderen en was zij als dansconsulente werkzaam bij Kunstzinnige Vormingsinstituten. Gedurende 10 jaar geeft Ellen les in dansexpressie en de Sherbornemethode aan verstandelijk gehandicapte kinderen op een ZMLK-school te Hilversum. Dit werd de aanleiding om zich meer te willen gaan richten op “Sherbornewerk”.

Sinds 2002 is Ellen werkzaam als gediplomeerd Sherbornetherapeute en courseleader. 
Als zodanig werkt zij ten behoeve van kinderen met leer- en/of gedragsmoeilijkheden, kinderen met hechtingsproblematiek en kinderen en volwassenen met een verstandelijke beperking (én hun ouders). 
Via verdiepingscursussen heeft zij zich gespecialiseerd in het werken met Sherborne en gehechtheid door Sherborne Samenspel (t.b.v. ouder-kindbegeleiding binnen de adoptie- en pleegzorg) en OKI-B (Ouder-Kind Interactie Bewegingsspel) (met name t.b.v. ouders en kinderen binnen de jeugdhulpverlening).
Daarnaast  geeft zij cursussen in de Sherborne Bewegingspedagogiek aan werkers in de gezondheidszorg, de verstandelijk gehandicaptenzorg, het maatschappelijk werk, de pleeg- en adoptiezorg, therapiepraktijken en het (speciaal) onderwijs.

In 2003 heeft Ellen haar activiteiten gebundeld in een eigen onderneming met de naam Just Dance:  daarin hebben zowel Sherbornewerk als dansexpressie (zie ook www.justdance-utrecht.nl) een plaats.
Sinds 2006 is Sherbornewerk het hoofdbestanddeel van haar werk geworden.

Ik krijg meteen zin om te dansen als ik lees over het werk van Ellen! Ik heb vroeger heel veel gedanst, klassiek ballet en jazz dance, en ik vond het echt heerlijk. Bij het lezen van het verhaal van Ellen, zie ik echter wel dat ik altijd ‘zonder gevoel’ heb gedanst. Ik wist feilloos de passen en omdat ik zelf muziek maakte, kon ik het ook goed inpassen op de klanken. Maar als ik zie hoe Ellen les geeft, op basis van het hebben en krijgen van vertrouwen, je lijf het laten doen, gewoon doen wat je voelt, dan voel ik meteen al een blokkade opkomen. Omdat ik dat dan niet durf, bang ben om voor gek te staan. Terwijl ik juist heel veel baat zou hebben bij het gewoon doen, het gevoel toe durven te laten. En dat is iets wat dansers ook hebben, het lijf en het gevoel voor zich laten werken. Zonder bijgedachten.

Ellen zegt ook: Dans is er durven zijn. Het zijn, gewoon zomaar zijn, ook daar heb ik veel moeite mee. Ik moet altijd iets doen, anders heb ik het idee dat ik nutteloos ben, dat ik zit te niksen, te lanterfanten. Terwijl ik zeker weet dat als ik wat meer momenten van ‘zijn’ ervaar, dat ik veel meer mijn creativiteit naar boven kan laten komen. Dat het schrijven van mijn boek makkelijker zal gaan, omdat ik mezelf niet zo in de weg zit.

Ik ga proberen het ‘zijn’ meer in te passen in mijn leven. Eens kijken wat me dat oplevert, of ik daardoor meer naar mezelf kan komen. Misschien moet ik zelfs ’s morgens voorafgaand aan het schrijven een lekker stuk muziek opzetten en gewoon gaan dansen. Even zien of ik dat durf….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s