Dag 260: Ellen Hoefman

Vandaag heb ik gast-blogger Ellen Hoefman. Zij doet ook een 365-dagenproject en ik heb haar ‘ontmoet’ op de site van 365-dagenproject. Ellen gebruikt het 365-dagenproject om af te vallen, hieronder haar levensverhaal. 

Mijn naam is Ellen Hoefman en ik ben 35 jaar oud. Ik ben ruim 15 jaar getrouwd met Attila en ben moeder van 2 dochters Robinn (12 jaar) en Levi (8 jaar). Robinn zit in HAVO 2 en Levi in groep 5 van de basisschool.

Onze oudste dochter heeft hoogstwaarschijnlijk een milde vorm van Asperger. We hebben nooit een diagnose laten stellen, maar door alle gesprekken met school en huisarts, zijn we wel tot deze conclusie gekomen. Na veel vergelijkingen moet ook manlief zich waarschijnlijk schikken in deze categorie. Vaak krijgen we meteen de vraag waarom we geen officiele diagnose hebben laten stellen. Dit omdat het – zolang we ermee omgaan als zijnde Asperger – met allebei goed gaat. En we van huisarts het advies kregen om geen definitief etiket te plakken zolang het niet nodig is. Het vereist echter van de jongste dochter en mijzelf behoorlijk veel aanpassingsvermogen. De laatste tijd breekt mij dat nogal wel eens op.

Ik werk 1 ochtend in de week in het schoonmaakbedrijf van mijn zwager. Mijn hobbies zijn lezen, fotograferen en handwerken. Ik ben absoluut A-sportief. Ik ben graag met de kinderen in de weer, spelletjes, knutselen of gewoon datgene waar ze op dat moment behoefte aan hebben. Het kan dus zijn dat we tegen elkaar aan hangen op de bank terwijl we ieder een boek(je) lezen, of heerlijk lange strandwandelingen maken en schelpen zoeken.

Op dit moment ben ik bezig met een 365 dagenproject om af te vallen. Aangezien ik een emo-eter ben gaat dat de ene keer beter dan de andere keer. Op dit moment lukt het helemaal niet, maar ik heb nog 16 weken te gaan dus het komt vast weer goed. Bovendien houdt het na dit projectjaar niet op, want lijnen is een levenslang project.

Ik denk eraan om na dit 365-dagenproject een nieuw project te starten. Ditmaal zonder blog, maar met een weekthema. In ieder geval iets met foto’s, dat vind ik leuk en bloggen is niet echt mijn ding. Ik heb nooit echt iets zinnigs te melden, dus zeg ik het liever op een andere manier.

Bijzonder om te zien hoe een 365-dagenproject door iedereen anders wordt ingevuld. Ik vind het mooi dat Ellen het thema ‘afvallen’ heeft gekozen voor dit project. Het project is daarmee heel erg voor haarzelf. En daar is mijns inziens het 365-dagenproject voor bedoeld. Ook mooi dat ze door dit project wordt geinspireerd om hierna weer een nieuw project te starten. Met iets wat ze heel leuk vindt, namelijk fotograferen. Als ik Ellen was zou ik dit project ook in een blog-vorm gieten, zonder tekst, gewoon om haar foto of foto’s iedere week op internet te plaatsen. Wie weet wat er voor haar nog eens uit komt!

Ik wist zelf niet precies wat Asperger inhoudt, dus heb ik het opgezocht.

‘Hetis een stoornis binnen het autistische spectrum, met als kenmerken onder andere het moeilijk kunnen uiten van eigen emoties en emoties van anderen een plek geven. Ze zijn niet zo heel intuïtief en hebben moeite met figuurlijke taal. Hun sociale beperkingen camoufleren ze door aangeleerd sociaal gedrag te vertonen. Hier zijn ze goed toe in staat, omdat mensen met Asperger dikwijls een gemiddeld tot hoog IQ hebben. Ze kunnen dus verbaal wel sterk zijn. Sociale gebeurtenissen voelen ingewikkeld. Hierdoor kunnen mensen met Asperger sneller last krijgen van emotionele spanning.’

Ik kan me goed voorstellen dat het voor Ellen zwaar is om hiermee om te gaan. Je zult hierin een weg moeten vinden die voor jezelf ook goed voelt. Zodat je niet jezelf helemaal wegcijfert. Dan hou je het niet vol, want je bent zelf ook een mens met verlangens en gevoelens. Ik vind het daarom heel goed dat Ellen dingen voor zichzelf blijft doen. Misschien kan zij voor haar foto-project op dat gebied een thema bedenken, een thema waar zij al haar passie in kan leggen en daardoor de dingen die ze meemaakt kan verwerken. Want ik merk zelf dat als je datgene doet waarvoor je geboren bent, je bergen energie krijgt. Waardoor je alles aankunt.

Ellen, veel sterkte en succes, en ik hoor graag wanneer je met je nieuwe 365-dagenproject gaat starten!

Advertenties

Dag 259: Ellen Zwienink (www.accestoquality.nl)

Creeren – Scheppen – Grootbrengen

Access to Quality creëert nieuwe zienswijzen, schept de noodzakelijke randvoorwaarden en brengt nieuwe concepten succesvol groot.

 

 

Na 10 jaar succesvol werkzaam te zijn geweest bij de AVRO besloot Ellen Zwienink in 2007 zich aan te sluiten bij Access to Quality BV. Sinds 2009 is zij officieel de derde partner.

Ellen was binnen de AVRO als senior producer eindverantwoordelijk voor planning, financiën en productie van diverse tv-programma’s. Met tv-crews van Tussen Kunst & Kitsch op Reis, MuseumGasten en Tussen Kunst & Kitsch reisde zij ondermeer naar Indonesië, Rusland en Venezuela. De laatste 2 jaar binnen de AVRO was zij productieleider en plaatsvervangend hoofd van de nieuwe afdeling Business Development & Sales. In die rol was Ellen productioneel eindverantwoordelijk voor de crossmediale aanpak van programma’s als De Televizierring, Junior Songfestival, Op zoek naar Evita en Festival Classique.

Als professional werkt Ellen op dit moment voor zowel profit- als non-profit organisaties op het gebied van visie en strategie ontwikkeling. Haar achtergrond als televisiemaakster zorgt voor een unieke combinatie met haar beide collega’s als het gaat om het vertellen van verhalen van klanten, medewerkers of processen via film, beelden en verhalen.

Ellen Zwienink heeft Theater-, Film- en Televsiewetenschap en Kunstbeleid en Management gestudeerd. Dit in combinatie met haar voorliefde voor storytelling en projectmanagement brengt de “straat” en projecten efficiënt en effectief tot leven.

Ellen is nuchter, creatief en resultaatgericht. Als een ervaren projectleider van complexe projecten zal zij er altijd voor zorgen dat samen met de organisatie een project tot een ultiem eindresultaat komt binnen gestelde tijd en budget. De inhoud staat daarbij centraal. In haar vrije tijd kijkt Ellen graag films en televisiedrama, leest ze boeken, bezoekt ze concerten en evenementen en verdiept ze zich in nieuwe media.

Gaaf om te lezen wat Ellen heeft gedaan bij de Avro: mee met de crew van Tussen kunst & kitsch, daarna de crossmediale aanpak van een aantal programma’s. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de betekenis van ‘crossmediale aanpak’ heb opgezocht: ‘de kruisbestuiving van verschillende media, zoals theater, film, televisie, radio, print, internet, games, mobiele toepassingen en live-events.’ Heel interessant, want zeker in de huidige televisietijd zie je bijna alleen maar programma’s met crossmediale aanpak: alle talentenjachten, quizes, live-shows, sterren die iets doen op het ijs of ergens anders. En hoewel ik niet veel geef om dit soort programma’s, vind ik het wel heel knap hoe het gedaan wordt en hoeveel kijkers er iedere keer weer mee getrokken wordt. Lijkt me erg gaaf om aan mee te werken.

De studie van Ellen, Theater- film en televisiewetenschap, dat heb ik ook opgezocht. Ik heb er wel een beeld bij maar wat leer je er eigenlijk? Zie hieronder:

In de studie Theater-, film- en televisiewetenschap leer je hoe media-uitingen als nieuwsuitzendingen, spelshows, games, theatervoorstellingen en speelfilms onze cultuur en maatschappij beïnvloeden.

Heb je wel eens gehuild bij een film? Of je verbaasd over mensen die dat doen? Is het niet fascinerend dat mensen ontroerd raken van een voorstelling, terwijl ze weten dat alles volgens een script geacteerd is? Wat gebeurt er eigenlijk met je als je naar een toneelvoorstelling, een film of een tv-programma kijkt?

Dit soort vragen kun je verwachten als je de bacheloropleiding Theater-, film- en televisiewetenschap gaat volgen. Je leert hoe media-uitingen zoals nieuwsuitzendingen, spelshows, games, theater- en dansvoorstellingen, documentaires en speelfilms onze cultuur en maatschappij beïnvloeden. En vice versa.

Daarbij onderzoek je de vroegste vormen van theater tot en met de nieuwste vormen van media: van klassieke Griekse tragedies tot internetgames. Je bestudeert deze menselijke voorstellingen bovendien vanuit verschillende vakgebieden, zoals geschiedenis, psychologie, filosofie en sociologie.

Als je dit bachelorprogramma hebt gevolgd, weet je hoe mensen voorstellingen beleven en welke invloed dat heeft op onze cultuur. Je kunt media-uitingen van vroeger en nu academisch analyseren en onderling vergelijken

Dat lijkt me een ontzettend gave studie om te doen! Omdat het te maken heeft met film en theater, maar ook met de emoties van mensen. Ik zou zelf ook graag nog eens cursus script schrijven gaan volgen. Straks, als mijn boek klaar is. Ik vind het zo leuk om films te analyseren in hoe de scenes zijn opgebouwd, en hoe je spanning krijgt en hoe je de verschillende scenes achter elkaar moet zetten voor het beste effect. Zeker bij de films die mijn kinderen al voor de honderdste keer kijken (Shrek, Toy Story, Monster & Co.) vind ik het heerlijk om ‘achter de film te kijken’.

Nou, genoeg weer in het vooruitzicht. Maar dit jaar alleen nog maar focus op de 3 B’s: Boek, Blog en Bijeenkomst Ellens. En dan volgend jaar zie ik weer verder. 

Dag 257: Ellen Keizer (www.ellen-keizer.nl)

Mijn 365-dagenproject werkt zo:

Ik heb een excel file met twee tabbladen. 1 blad met alle Ellens die ik inmiddels heb geplaatst, 1 blad met alle Ellens die ik nog graag wil plaatsen. Iedere dag zoek ik een Ellen uit waarover ik die dag een blog wil schrijven. Ik kies dan degene waar ik op dat moment meteen een idee of gevoel bij heb. Dat schrijft het lekkerst.

Bij Ellen Keizer heb ik al zo vaak op haar website gekeken, want die vind ik zo ontzettend mooi. Maar omdat er niets over Ellen zelf op staat, heb ik deze steeds overgeslagen. Want het gaat mij natuurlijk om de Ellen. Vandaag kwam ik weer aan haar website voorbij, en toen dacht ik: ik ga Ellen er nu opzetten, want datgene wat zij maakt is te mooi om niet te laten zien.

Ellen is afgestudeerd grafisch design in Arnhem en heeft een bureau voor grafische vormgeving. Ze maakt boeken, jaarverslagen, magazine, huisstijlen, uitnodigingen, affiches en flyers. Als ik op haar site kijk, dan zie ik een eigen stijl, mooie letters, stijlvol design, licht, beetje kleur en vooral heel veel ruimte. Haar ontwerpen geven mij een gevoel van vrijheid.

Daarom nogmaals haar internet adres, ik zou zeggen: neem eens een kijkje.

www.ellen-keizer.nl

Dag 256: Ellen ten Bruggencate (http://vert-el-sels.blogspot.nl/)

“Een dag niet geblogd, is een dag niet beleefd.”

Dit is de spreuk die op de blog pagina staat van Ellen ten Bruggencate. Een blog die gaat over haar leven. Gewoon over haar leven. Maar ze maakt veel mee, haar man is net zijn derde chemokuur gestart en zij zorgt voor hem. Ze schrijft hierover, over wat er gebeurt, over hoe het gaat en over hoe zij zich voelt. In haar blogs kan zij zich uiten, het zou voor mij ook een middel zijn om er doorheen te komen. Ik zie in haar blog hoe ze nu door het leven gaat, dat ze ondanks alle ellende het beste ervan probeert te maken. Heel knap.

Daarom vandaag alleen de blog van Ellen: http://vert-el-sels.blogspot.nl/   

Dag 255: Ellen Church

In de twintiger jaren van de vorige eeuw won het reizen door de lucht langzamerhand aan populariteit. Een van de redenen dat het vliegen nog niet zo populair was bij het gemiddelde publiek, was het idee dat vliegen gevaarlijk was. Om passagiers te winnen moesten de airlines het publiek overtuigen dat vliegen veilig was. De persoon die rond 1930 het imago van reizen door de lucht heeft veranderd was Ellen Church (geboren 22 september 1904).

Ellen was verpleegkundige in Iowa. Ze was helemaal weg van vliegen, nam vlieglessen en werd opgeleid tot piloot. Daarna benaderde ze Steve Stimpson van Boeing Air Transport (BAT) voor een baan bij de airline. Helaas wilde Stimpson haar niet aannemen als piloot, maar hij zag wel wat in haar andere ideeen. Ellen had namelijk voorgesteld om verpleegkundigen aan boord te laten van de vliegtuigen om zo de publieke angst voor het vliegen te verminderen.

Omdat Stimpson inzag wat een geweldige publiciteit het zou geven als zij verpleegkundigen aan boord zouden hebben, stelde hij het plan voor aan zijn leidinggevenden. Het nieuwe concept werd ingezet: BAT huurde 8 verpleegkundigen in om voor een proefperiode van 3 maanden als stewardess te werken op hun vluchten. 15 mei 1930 werd Ellen Church de eerste stewardess ter wereld, op de vlucht San Francisco – Chicago. Het bleek een ongelooflijk succes. In de drie jaren daarna volgden veel van de andere airlines hun voorbeeld op.

De vereisten voor een stewardess waren toendertijd heel strikt. Naast dat het geregistreerde verpleegkundigen moesten zijn, moesten de vrouwen single zijn, jonger dan 25 jaar, minder wegen dan 57,5 kilo en mochten ze niet langer zijn dan 1,62m. In de eerste jaren waren de verantwoordelijkheden van de stewardessen verre van glamorous. Naast dat ze het de passagiers zo gerieflijk mogelijk moesten maken, moesten de stewardessen af en toe ook de bagage aan boord brengen, losse stoelen vastschroeven, vliegtuigen voorzien van kerosine en soms zelfs de piloten helpen om het vliegtuig de hangar in te duwen. De eerste groep stewardessen verdienden $ 125 (ongeveer Euro 100) per maand.

Hoewel Ellen het veld van luchtvaart opende voor de vrouw, duurde haar eigen carriere als stewardess maar 18 maanden. Nadat ze werd uitgeschakeld door een auto ongeluk, rondde zij haar bachelor’s degree af aan de Universiteit van Minnesota, en pakte zij haar carriere als verpleegkundige weer op.

Ellen keerde in 1942 terug in de lucht, deze keer als kapitein in het Army Nurse Corps tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze werd onderscheiden met de Air Medal voor haar heldenrol tijdens de oorlog. Na de oorlog bleef zij verpleegkundige in Terre Haute, Indiana. Ellen stierf in 1965 aan de verwondingen die ze opliep bij een paardrijincident. Het vliegveld van haar geboortestad Cresco, Ellen Church Field, is naar haar vernoemd.

Dit vind ik echt TE geweldig, dat de eerste stewardess ter wereld ook Ellen heette! Een vrouw die zoveel in haar mars had, opgeleid als piloot, opgeleid als verpleegkundige. Die niet werd aangenomen als piloot, enkel omdat ze een vrouw was. Toch bleef ze doorzetten met haar ideeen en uiteindelijk kwam ze toch in de lucht terecht. Zij heeft ervoor gezorgd dat de verpleegkundigen als stewardessen aan de slag gingen. Ook heeft ze tijdens de Tweede Wereldoorlog zoveel goed werk verricht. Iets om ontzettend trots op te zijn.

Wat ik zo mooi vind om te zien, is dat Ellen niet wilde opgeven. Dat ze trouw bleef aan haar ideeen, dat ze door bleef zetten ook al was het in die tijd helemaal niet makkelijk om als vrouw dingen voor elkaar te krijgen. Dat ze gewoon deed wat ze wilde. Daar krijg ik toch zo’n inspiratie van!

Helaas is Ellen veel te vroeg overleden. Erg mooi dat er een vliegveld naar haar is vernoemd. Zo blijft een inspirerende jonge vrouw, die vocht voor haar rechten en die van andere vrouwen, altijd levend. 

Dag 254: Ellen de Jong (www.triggerfilm.nl)

WIE TRIGGERT, ZET IETS IN GANG. WEKT INTERESSE, BEWEEGT

TriggerFilm maakt bedrijfsfilms en (product)promotiefilms, congresimpressies, voorlichtingsfilms en televisieproducties. En meer dan dat. TriggerFilm is sterk op inhoud. Bij TriggerFilm krijg je altijd een origineel beeldverhaal in dienst van De Boodschap. Ze adviseren kleine en grote ondernemers over slimme inzet van video marketingtools op sociale media. Met grote, en met kleine budgetten. Specialismes: duurzaamheid, innovatie en nieuwe milieutechnologie, productie en coaching bij productie korte (budget)webfilms.

Ellen schrijft al professioneel vanaf haar 19e, toen werd zij journalist bij een krant. Daarvoor heeft ze een Schoevers (directie)secretaresse opleiding gedaan, nadat ze uitgeloot werd bij de toenmalige School voor Journalistiek. Toen dat na haar Schoevers-jaar weer gebeurde, is zij begonnen bij een krant als leerling-journalist. Daarna heeft ze in verschillende journalistieke functies gewerkt bij radio en tv, en zich voornamelijk bemoeid met politiek. Van 1986 tot 1992 had Ellen een persbureau in politiek Den Haag. Dat was een eigen bedrijf dat ze oprichtte samen met een vriend, dat o.a. producties maakte voor regionale en landelijke omroepen. Ze schreven ook verhalen voor kranten en het ANP. Daarna werkte Ellen als programmamaker/journalist voor Omroep Gelderland in Arnhem.

Sinds 2006 is Ellen zelfstandig filmmaker bij TriggerFiilm. Het bedrijf adviseert ook bedrijven en instellingen over videomarketing en sociale media. Daarnaast is ze begonnen met het ontwikkelen van informatiesites en marketing. Ook is ze sinds kort actief in D66.

Ellen kent bijna iedereen, en anders wil ze je graag leren kennen. Ze is diepgaand geïnteresseerd in mensen en dieren. Dol op techniek, high tech, de digitale wereld, wetenschap, film kijken, ondernemende mensen en netwerken. Bijzondere interesse in seo en duurzame (milieu- en energie)innovaties. Ze probeert tussen alles door te fietsen, te cruisen op de motor en Android-apps te maken.

Ik ben heel blij dat ik deze Ellen heb leren ‘kennen’! Ik leer van haar verhaal en vond het ontzettend leuk om de films te bekijken die ze heeft gemaakt. Ik kreeg een hele leuke mail van haar, waarin overeenkomsten tussen ons naar boven komen. Het feit dat ook zij Schoevers heeft gedaan, het feit dat zij zelf schrijft en ook eigenlijk heel graag wat persoonlijker wil bloggen. Ze schreef: ‘Ik vind ’t heel goed van je dat je met deze blog begonnen bent! Het levert je vast veel op!’

Maar zoals ik inmiddels van mezelf weet, ben ik snel onder de indruk van anderen. Altijd is een ander beter, mooier, slimmer. Het lukt me steeds beter om van dit gevoel af te komen, iedere keer als ik dat gevoel heb vraag ik mezelf af waarom. Ik wil mezelf namelijk niet meer neerhalen of de mindere voelen, dat is helemaal niet goed voor mezelf.

Als ik de site van Ellen bekijk en als ik over haar lees, dan zie ik een hele sterke persoonlijkheid, met een hele eigen mening. Iemand die durft te staan voor waar ze in gelooft en niet bang is om dat uit te dragen. En dat wil ik ook zo graag durven. Nu denk ik vaak dat ik na Schoevers ook een andere kant op had moeten gaan, omdat dat me beter had gepast. Hoewel ik daar toen misschien gewoon niet aan toe was.

Ik heb de laatste jaren een hele persoonlijke ontwikkeling doorgemaakt. Ik zie steeds meer wat mijn eigen pad is, ik kom steeds meer voor mezelf op, ik durf steeds vaker mijn eigen mening te geven en vol te houden. En het bloggen over alle Ellens helpt mij daar ook enorm bij.

Het is natuurlijk niet voor niks dat ik Ellen de Jong tegenkom.