Dag 224: Ellen de Visser


Vandaag heb ik weer een gastblogger met een heel mooi verhaal.

Hallo Ellen,

Allereerst wil ik nog eens benadrukken dat ik je project meteen heel leuk bedacht vond. Vervolgens heb ik je blogs gelezen en werd het steeds leuker. Je hebt het zo mooi aangepakt en ik heb het gevoel dat ik jou ook echt heb leren kennen. Je open commentaar en uitleg over jouw gevoel bij iedere Ellen is echt heel bijzonder. Ook grappig om over alle naamgenoten te lezen; wat een veel bewogen vrouwen hè.

Ik zal iets over mezelf vertellen. Ik heb namelijk geen website. Ik ben 43 jaar, geboren in Breda en woonachtig in Terneuzen en moeder van dochter Kelly van 17 en zoon Dennis van 14. Met hun hulp, de hulp van mijn geliefde, Frank, en dat van mijn moeder heb ik na een gedwongen ontslag (na 20 jaar voor hetzelfde bedrijf te hebben gewerkt) de durf gehad om het roer om te gooien. Het is nog niet helemaal gelukt zoals ik wil, maar ik ben er heel trots op dat ik een begin gemaakt heb.

Ik heb 20 jaar als secretaresse gewerkt (bij hetzelfde bedrijf) en daarna 8 maanden thuis gezeten. Ik heb genoten van de vrijheid, mijn gezin, mijn katten (en andere zwerfdieren) en mijn tuin, maar tegelijkertijd was er ook de onrust en de angst dat er geen nieuwe baan meer op mijn pad zou komen die ik leuk zou vinden. Dit was een reden om eens goed na te denken wat ik dan eigenlijk wilde, want wat ik níet wilde was duidelijk: ik wilde geen secretaresse meer zijn. Ik was zo teleurgesteld.

Maar wat vind ik dan leuk en wat kan ik eigenlijk? Geloof me, vooral het laatste was voor mij moeilijk te beantwoorden. Ik heb dus vooral gekeken naar wat ik leuk vind. Dat begon bij dieren en dan met name katten, een grote liefde van mij. Maar ik kwam er ook al gauw achter dat ik daar gewoon het beste thuis van moest genieten en er geen werk in moest zoeken.

Het tweede was: het boekenvak. Ik ben dol op taal, boeken en lezen, en het verbinden van mensen door middel van taal. Dus ben ik me gaan oriënteren hoe ik in het boekenvak terecht kon komen. En dan was mijn liefste wens een eigen boekhandel.

Zodoende ben ik begin dit jaar gestart met de Vakopleiding voor de Boekhandel, loop ik stage in een prachtige boekenwinkel in Middelburg en ben ik nu aan mijn laatste opdracht bezig om in september hopelijk mijn diploma te behalen. Omdat ik tijdens de studie tóch een fulltime baan als secretaresse kreeg, werd het een zware tijd.  Want ik wilde tijd maken voor mijn gezin én voor school, stage en studie. Mijn diepe wens om een eigen boekhandel te hebben, de liefde en mijn langzaam terug opgebouwde zelfvertrouwen zorgden ervoor dat ik dit volhield. Mijn baas en collega’s in de makelaardij waar ik nu werkzaam ben, gaven mij gelukkig ook de gelegenheid om de Vakopleiding voor de Boekhandel te volgen.

De opleiding en stage hebben me veel goeds gebracht, ik heb veel geleerd en ben bevestigd in mijn gevoel dat ik voor het boekenvak moet kiezen. Voor veel mensen lijkt het geen handige toekomstgerichte keuze, maar dat is het juist wel. De mensen hebben een verhalenwinkel nodig: een trefpunt waar mensen uit allerlei culturen verhalen uitwisselen, leren, lezen, boeken kopen en bespreken. Dit is wat mijn boekenwinkel wordt, een verhalenwinkel. En ik ben ervan overtuigd dat je iets moois kunt opbouwen, als je je hart en ziel in je project kunt en wilt leggen. Dan gaat het bij andere mensen ook leven.

Ellen, ik ben ervan overtuigd dat jij met je schrijverstalent hier iets moois van kunt maken. Laten we afspreken dat jouw boeken later bij mij in de winkel liggen!

Heel veel succes nog verder, je mag trots op jezelf zijn.

Groetjes,
Ellen de Visser

Nou, ik kan zeggen: ik was erg ontroerd door dit stuk, en daarom wilde ik haar graag als gastblogger inzetten. Weer werd ik bevestigd hoe je verbinding met elkaar kunt leggen als je jezelf open en kwetsbaar durft op te stellen. Dan komen de mooiste verhalen boven.

Dat Ellen voor een nieuwe weg heeft gekozen, vind ik al dapper. Maar dat ze deze weg heeft doorgezet toen ze inmiddels een andere (fulltime) baan had aangenomen, dat vind ik echt top. Dan weet je dat je op de goede weg zit, want van datgene wat bij je past krijg je energie, hoe zwaar het ook is. Zo mooi om te zien dat Ellen zo veel eigenwaarde heeft gekregen na haar ontslag, dat ze de kans heeft gegrepen en echt is gaan nadenken over wat ze wil doen met haar toekomst.  

En ja: ik zou heel graag mijn boeken bij Ellen in de winkel hebben liggen, absoluut! Want volgens mij wordt het ook nog eens een hele bijzondere winkel. Want Ellen zorgt er niet alleen voor dat er boeken liggen, maar ook dat er verbindingen worden aangegaan, dat er ter plekke wordt gelezen, verhalen worden verteld. En omdat Ellen het zo duidelijk voor ogen heeft, ben ik ervan overtuigd dat ze dit trefpunt voor elkaar gaat krijgen. Als je er positief in staat, en je wens duidelijk uitspreekt, dan komt het er.  

Een verhalenwinkel. Ik vind het super!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s